ارتباط فرسودگي و حمايت شغلي پرستاران

Relationship between Nursing Burnout and Occupational support

مقدمه: فرسودگي شغلي از دشواريهاي حرفه پرستاري است كه به صورت احساس واماندگي عاطفي، مسخ شخصيت و نداشتن موفقيت فردي شغلي بروز ميكند. اين مشكل هنگامي پديد ميآيد كه با استرس شغلي مواجهه درستي نشود. يكي از عوامل كاهشدهنده استرس شغلي رفتار حمايتي است كه فرد شاغل در محيط كار دريافت ميكند. هدف: تعيين ارتباط فرسودگي و حمايت شغلي پرستاران مواد و روشها: در اين مطالعه توصيفي از روش نمونهگيري تصادفي طبقهبندي شده استفاده شد. حجم نمونه ??? پرستار كارشناس(منتخب از ??? پرستار كه جامعه پژوهش را تشكيل ميداد) از ? مركز آموزشي? درماني رشت در سال ???? بود. ابزارهاي مورد استفاده پرسشنامه استاندارد فرسودگي شغلي مسلاچ و جكسون و پرسشنامه حمايت شغلي اسپونر بودند. دادهها با آمار توصيفي و آزمونهاي تي، كاي دو، تست دقيق فيشر و مدل لوجستيك رگرسيون تجزيه و تحليل شدند. ?%، متوسط به بالا بودهاست. نداشتن / ?? % واحدها كم و در ? / ?? % آنها متوسط به بالا بود. مسخ شخصيت در ? / ?? % واحدهاي پژوهش كم و در ? / نتايج: واماندگي عاطفي در ? ?? % متوسط به بالا و حمايت مسيولان در / ?? % آنها متوسط به بالا گزارش شد. حمايت همكاران در اكثر موارد ? / ?? % واحدهاي پژوهش كم و در ? / موفقيت فردي شغلي در ? ?? % از متوسط به پايين و در بقيه موارد بالاتر بوده است. بين حمايت مسيولان و واماندگي عاطفي همبستگي معكوس وجود داشت در حالي كه بين كار در بخش دياليز و مسخ شخصيت همبستگي مستقيم و بين سن و مسخ شخصيت همبستگي معكوس وجود داشت. نتيجهگيري: با در نظر داشتن عوامل موثر بر فرسودگي شغلي پرستاران و افزايش حمايت مسيولان ميتوان از فرسودگي شغلي پرستاران پيشگيري كرد كه در نتيجه كيفيت مراقبت پرستاري از بيماران و نيز رضايت شغلي پرستاران افزايش خواهد يافت.