مراتب فضيلت و اخلاق از منظر علامه طباطبايي

علم اخلاق علم شناخت ارزش ها و ايجاد دگرگوني در زندگي انسان است به نحوي كه زندگي اش توام با فضيلت باشد. علم اخلاق حد واسط ميان علم عقايد و علم احكام است و ميان اين دو نوع معرفت ارتباط برقرار مي كند به نحوي كه رفتارهاي اجتماعي، ظهور اخلاق و عقايد انسان است و خلقيات هر فرد ، ظهور عقايد و آرمان هاي اوست . علامه طباطبايي اخلاق را داراي مراتب مي داند و به سه نوع اخلاق معتقد است يعني اخلاق عرفي، اخلاق عقلي و اخلاق عرفاني . اخلاق عرفي به عقل اجتماعي متكي است. اخلاق عقلي بر عقل برهاني تكيه دارد و اخلاق عرفاني بر شهود بنا مي شود . سير حيات اخلاقي هر فرد از اخلاق عرفي شروع مي شود و مي تواند به مرحله اخلاق عقلي و عرفاني ارتقاي پيدا كند . اين سه مرتبه از اخلاق درجات متفاوت از يك حقيقت واحدند و با يكديگر قابل جمع اند و نسبت به هم در حكم ظاهر و باطن اند.