بررسي تاثير مصرف مكمل سلنيم و ويتامين E بر غلظت سرمي آنتي اكسيدان‌ها و F2 ايزوپروستان‌ها در اسب‌هاي عرب در فصل تمرين

چكيده اين مطالعه به منظور ارزيابي تاثير مصرف مكمل حاوي سلنيم و ويتامين E در اسب‌هاي عرب بر روي سرمي آنتي اكسيدان‌ها مقابل ( سلنيم، گلوتايتون پراكسيداز و ويتامين E ) و F2 ايزوپروستان ها ( بعنوان معيار سرمي اكسيدان ها) انجام گرفت. 40 راس اسب عرب نر در دو گروه شاهد و تيمار 20 راسي با شرايط تغذيه‌اي، مديريتي و فعاليت بدني يكسان تقسيم‌بندي شدند و در گروه تيمار علاوه بر جيره معمول از مكمل حاوي سلنيم و ويتامين E (mg5/0 سلينت سديم و mg 250 توكوفرول) بمدت 60 روز استفاده گرديد. در زمان صفر (قبل از مصرف مكمل)، روزهاي 30 و 60 از وريد وداج تمام اسب‌ها نمونه خون اخذ و سرم با سانتريفوژ جدا گرديد. غلظت سرمي سلنيم به روش جذب اتمي، گلوتاتيون پراكسيداز با روش بيوشيميايي، ويتامين E سرم با روش كراماتوگرافي فلوريمتري و F2 ايزوپروستان سرم با روش الايزا اندازه‌‌گيري گرديد. ميانگين غلظتهاي سرمي سلنيم، گلوتاتيون پراكسيداز، ويتامين E و F2 ايزوپروستان‌ها در گروه شاهد از روز صفر تا 60 تغيير قابل توجهي نداشت ولي در گروه تيمار ميانگين غلظت سرمي F2 ايزوپروستان‌ها كاهش معني‌داري را داشت و متابوليت هاي ديگر افزايش معني‌داري داشتند. ميانگين غلظت سرمي سلنيم، گلوتاتيون پراكسيداز، ويتامين E و F2 ايزوپروستان‌ها در روزهاي 30 و 60 در بين دو گروه شاهد و تيمار اختلاف معني‌داري داشت. در روز 30 در هر دو گروه شاهد و تيمار فقط همبستگي بين سلنيم و گلوتاتيون پراكسيداز سرم معني‌‌دار بود (به ترتيب 001/0P < و 961/0=r و 001/0P < و 844/0=r). در روز 60 در گروه شاهد فقط همستگي بين سلنيم با گلوتاتيون پراكسيداز معني‌دار بود (001/0P < و 940/0=r) ولي در گروه تيمار علاوه بر گلوتاتيون پراكسيداز (001/0P < و 727/0=r)، با F2 ايزوپروستان‌ ها نيز ارتباط منفي معني‌داري داشت (05/0P < و 530/0-=r). بنابراين مصرف مكمل حاوي سلنيم و ويتامين E در اسب‌هاي عرب ورزشي باعث افزايش غلظت سرمي آنتي اكسيدان‌ها و كاهش غلظت سرمي F2 ايزوپروستان‌ها مي‌شود و استفاده از اين پرميكس در اسب عرب بخصوص در فصل تمرين مهم است.