تاثير باكتري هاي آنتاگونيست ريزوسفر توت در كنترل عوامل پوسيدگي طوقه و ريشه آن در شرايط گلخانه

در اين مطالعه، قدرت آنتاگونيستي پنج جدايه باكتريايي جداسازي شده از ريزوسفر درختان توت در مناطق شرقي استان گيلان عليه قارچ هاي عامل پوسيدگي طوقه و ريشه توت Fusarium solani، F. oxysporum و Lasiodiplodia theobromae در شرايط گلخانه مورد ارزيابي قرار گرفت. از ميان پنج جدايه باكتريايي كه در شرايط گلخانه روي قارچ Lasiodiplodia theobromae آزمايش شده بود، جدايه هاي H-24 و H-25 به ترتيب با 93/69 و 53/69، درصد بازدارندگي، بيشترين تاثير را در كاهش بيماري داشتند. در اين آزمون، قارچ كش مانكوزب با 57/72 درصد موجب بيشترين كاهش بيماري شد. در بررسي روي قارچ Fusarium solani، جدايه H-25 با 13/67 درصد و قارچ كش مانكوزب با 4/67 درصد بازدارندگي بيشترين تاثير را در كاهش بيماري داشتند. در خصوص كنترل بيولوژيك قارچ Fusarium oxysporum، جدايه H-25 با 97/65 درصد، كاهش بيماري، در گروه مشابه با قارچ كش مانكوزب با 67/67 درصد كاهش بيماري قرار گرفت.