نظريه جامع عدالت

The Comprehensive Theory of Justice

بي‌نيازي با عدالتي جامع محقق مي‌شود. تحقق چنين عدالتي فرض داشتن نظريه‌اي جامع در مورد عدالت است. فرضيه مقاله اكتشاف چنين نظريه‌اي است كه از گزاره‌هاي ذيل تشكيل مي‌شود: عدالت واژه‌اي است اجتماعي، و به معناي استقامت جامعه يا نظام ديني در طريق شرع مي‌باشد. فقيه جامعه اسلامي با توجه به مصالح و مفاسد واقعي قوانين كشور را از طريق ابزارهاي مدرن قانون‌گذاري وضع مي‌كند. خير و سعادت بر حق و الزام مقدم است. اما خير و سعادت بشر فقط با عبوديت و الزام‌هاي ناشي از شرع بدست مي‌آيد. جامعه عادل و متعادل از ديدگاه اسلام با نهادهاي ذيل شناخته مي‌شود: حقوق طبيعي و فطري، قانون الهي، برابري، برادري، عقلانيت و مصلحت.

Comprehensive justice maintains self-sufficiency. Realization of such a comprehensive justice requests a comprehensive theory of justice. This article aims to hypothesize the exploration of such theory. The following prepositions constitute this theory: "Justice" is a social word, which means assiduity of the society or religious system on Islamic law (Sharia). Jurisprudent (Faqih) of Islamic society puts forward the laws of the country through legal modern legislation instrument, with regard to the real interest and corruption. The good and happiness proceed on the right and obligation, but they are attained by adoration and obligations of Islamic law (Sharia). According to Islamic view, a righteous and balanced society is identified with these institutions: natural and innate law, divine law, equality, brotherhood, rationality and interest.