رابطه بين فرصت‌هاي سرمايه‌گذاري و ارتباط ارزشي جريان نقدي عملياتي و اقلام تعهدي

The Relationship Between Investment Opportunities and Value-Relevance of Cash Flows from Operation and Accruals

در اين مقاله نقش فرصت‌هاي سرمايه‌گذاري به عنوان عاملي تعيين‌كننده در ميزان اهميت نسبي جريان نقدي عملياتي و اقلام تعهدي براي مقاصد ارزشيابي شركت‌ها مورد بررسي قرار گرفته است. تجزيه و تحليل‌هاي ارايه شده بر پايه سه ديدگاه مطرح در حوزه حسابداري و مالي، يعني "فرضيه اطلاعات مربوط به رشد"، "فرضيه منابع مالي داخلي" و "فرضيه معيار دچار اخلال"، صورت گرفته است. براي آزمون فرضيه‌هاي تحقيق از اطلاعات 90 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه زماني سال‌هاي 1382 تا 1387 استفاده شده است. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد با افزايش فرصت‌هاي سرمايه‌گذاري، از ارتباط ارزشي جريان نقدي عملياتي و اقلام تعهدي سود كاسته مي‌شود. كاهش ارتباط ارزشي جريان نقدي عملياتي و اقلام تعهدي را مي‌توان به نقص‌هاي موجود در شيوه‌هاي عمليات حسابداري نسبت داد. همچنين نتايج تحقيق نشان مي‌دهد با افزايش فرصت‌هاي سرمايه‌گذاري، ضريب واكنش سود ابتدا كاهش و سپس افزايش مي‌يابد.

In this study, we examined the role of investment opportunities as a determinant of the relative importance of cash flows from operation (CFO) and accruals in firm valuation. Our analyses are based on three perspectives in the area of finance and accounting named as “the growth information hypothesis”, “the internal resource hypothesis”, “the noisy measure hypothesis”. We examined our hypothesis on a sample of 90 companies listed on Tehran Stock Exchange during the period between years 1382-1387 (2003-2008). Our findings show that in the range of investment opportunities, by increasing of investment opportunities, the value-relevance of cash flows from operation and accruals will decrease. Decreased in value-relevance of cash flows from operation and accruals would be the result of defects in accounting procedures. Research results also indicate that earnings response coefficients first decrease and then increase as investment opportunities increase