اثر فرمول بندي هاي مختلف بر واكنش ‌پليمرشدن امولسيوني وينيل‌كلريد

Vinyl Chloride Emulsion Polymerization Reaction: Effect of Various Formulations

امولسيون كننده ها از اهميت بسزايي در واكنش هاي پليمرشدن امولسيوني برخورداراند. مقدار و نوع امولسيون كننده‌ روي تمام پارامترهاي واكنش از جمله اندازه و توزيع ذرات و وزن مولكولي پليمر موثر است. در اين پژوهش با توجه به اهميت پلي وينيل كلريد امولسيوني، اثر مخلوط امولسيون كننده هاي‌يوني سديم لوريل سولفات و غيريوني استياريل الكل روي پارامترهاي مختلف واكنش پليمرشدن امولسيوني وينيل كلريد بررسي شده است. نتايج نشان مي دهد، اندازه ذرات پلي وينيل كلريد با افزايش مقدار تركيب درصد سامانه امولسيون كننده هاي يوني و غيريوني‌كاهش مي يابد. هم چنين، با افزايش مقدار مونومر وينيل كلريد و ثابت بودن ساير اجزا در فرمول بندي، مقدار گرماي آزادشده واكنش درنقطه ژل افزايش مي يابد. وزن مولكولي پليمر با افزايش دماي واكنش كاهش و با ازدياد تركيب درصد امولسيون كننده افزايش پيدا مي كند. بررسي ساختاري نمونه پلي وينيل كلريد سنتزي به كمك طيف هاي13C NMR و FTIR گوياي عدم وجود نقص در ساختار زنجير پليمر است. با بهينه كردن شرايط واكنش پليمرشدن امولسيوني پودر وينيل كلريد سنتز شده داراي انداز ذرات و توزيع مناسبي است كه در پلاستي سول ها به كار مي رود.

A mixture of sodium lauryl sulfate (SLS) as ionic emulsifier and stearyl alcohol as non-ionic emulsifier was employed in a vinyl chloride emulsion polymerization reaction to study the influence of various interactive parameters involved in the reaction system. It was found that the particle size was dependent on the amount and type of emulsifier. The average particle size of polyvinyl chloride was dropped by higher amount of emulsifying agents. At the gel point, more heat was generated by higher amount of vinyl chloride fed into the reaction system. The molecular weight of the polymer was decreased by increases in reaction temperature while, it increased by augmenting the amount of emulsifier. According to the 13C NMR and FTIR spectroscopic data no defect was detected in the chain structure of synthetic polyvinylchloride product. An optimization of polymerization reaction condition was reached based on ultimate particle size desired for its favorable distribution in plastisols.