• شماره ركورد
    520220
  • عنوان مقاله

    روش‌هاي گروهي دنباله‌اي و كاربرد آن در كارآزمايي‌هاي باليني

  • عنوان فرعي
    Application of Group Sequential Methods to Clinical Trial
  • پديد آورندگان

    كاظم نژاد، انوشيروان نويسنده Kazemnejad, A , سهراب‌وند، فرناز نويسنده Sohrabvand, F , رخشاني، محمد حسن نويسنده Rakhshani, MH

  • اطلاعات موجودي
    فصلنامه سال 1381 شماره 12
  • رتبه نشريه
    علمي پژوهشي
  • تعداد صفحه
    11
  • از صفحه
    1
  • تا صفحه
    11
  • كليدواژه
    پارگي كيسه آب پيش از موعد و پيش از ترم , كارآزمايي باليني , روشهاي گروهي دنباله اي
  • چكيده فارسي
    يكي از مباحثي كه در كليه علوم مورد دغدغه محققان است، برآورد تعداد نمونه (آزمودني) كافي براي آزمودن شاخص‌هاي مورد بررسي مانند ميانگين، نسبت و … است. معمولا پژوهشگران با يك سطح اطمينان ثابت مانند 95% و توان آزمون مانند 90% و با درنظرگرفتن خطاي معين، و با فرمول‌هاي تك نمونه‌اي يا دو نمونه‌اي، حجم ثابتي را براي تعداد نمونه يا آزمودني‌ها برآورد مي‌نمايند. در كارآزمايي‌هاي باليني به سه دليل اخلاقي، مالي و اجرايي انجام دادن كارآزمايي با حجم نمونه ثابت از پيش تعيين‌شده امكانپذير نيست. يكي از روش‌هايي كه مي‌تواند در اين زمينه مفيد باشد ، به‌كارگيري نمونه‌گيري گروهي دنباله‌اي است. طرح‌هاي گروهي دنباله‌اي، بخشي از طرح آزمايش‌ها در آمار است كه داده ها را در زمان‌هاي متوالي مورد تجزيه و تحليل قرار مي‌دهد و تصميم مناسب در خصوص موضوع مورد بررسي در هريك از مراحل اتخاذ مي‌گردد. در روش‌هاي گروهي دنباله‌اي سعي بر اين است تا با انتخاب آزمون‌هاي مناسب نظير پوكاك، ابراين- فلمينگ و... و با كاهش حجم نمونه نسبت به حالت معمولي، راه‌حل‌هايي به‌منظور مقايسه گروه‌هاي تحت مطالعه ارايه گردد. ما اين روش‌ها را در بررسي تاثير دوز چندگانه و تك دوز داروي كورتيكواستروييد در زنان مبتلا به پارگي كيسه آب پيش از موعد و پيش از ترم به‌كار گرفته ايم و نشان داده ايم كه طرح در حدود 3سال زودتر از حالت استفاده از روش‌هاي با حجم نمونه ثابت به انتها مي رسد.
  • سال انتشار
    1381
  • عنوان نشريه
    مجله دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه
  • عنوان نشريه
    مجله دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه
  • اطلاعات موجودي
    فصلنامه با شماره پیاپی 12 سال 1381
  • كلمات كليدي
    #تست#آزمون###امتحان