الگوي كارآفريني اجتماعي در سامان‌دهي كودكان خياباني

يكي از اقدام‌هاي اثرگذار براي رفع معضلات اجتماعي و از جمله كودكان خياباني، به‌كارگيري فعاليت‌هاي كارآفرينانه‌ي اجتماعي در جامعه است. براي اين‌كه بتوان زمينه‌ي كارآفريني اجتماعي را در جامعه ايجاد كرد و سپس بر مبناي آن به حل اين معضل اجتماعي پرداخت، نياز به الگويي در اين زمينه در كشور است. از اين‌رو هدف اين پژوهش كه با روش تحقيق كيفي، نظريه‌ي مبنايي يا نظريه‌ي برخاسته از داده‌ها (GT) انجام شده است، تدوين الگوي كارآفريني اجتماعي براي سامان‌دهي كودكان خياباني در ايران مي‌باشد. به اين منظور با 22 نفر از اطلاع‌رسانان كليدي مصاحبه اكتشافي انجام شد. نمونه‌گيري هدفمند و بر مبناي "اشباع‌نظري" بود. تجزيه و تحليل داده‌ها براساس كدگزاري باز، محوري و انتخابي انجام شد. در مجموع از مصاحبه‌ها 552 گزاره‌ي مفهومي اوليه در مرحله‌ي كدگزاري باز و 114 گزاره‌ي مقوله‌اي در مرحله‌ي كدگزاري محوري، به‌دست آمد و در نهايت در مرحله‌ي كدگزاري انتخابي، قضايايي كه روابط تعميم‌يافته ميان مقولات را منعكس مي‌كنند، وضوح كافي پيدا كردند و الگوي GT نمايان شد. بر اساس الگو، پديده‌ي اصلي؛ مسيوليت گمشده در قبال كودكان خياباني است.