موانع توسعه‌ي بنگاه هاي‌كوچك و متوسط‌كارآفرين روستايي در استان خوزستان

بنگاه هاي كوچك و متوسط در عرصه‌ي بازاريابي كشاورزي، راهكاري مناسب براي تقويت كارآفريني روستايي است كه اهميت آن در مناطق تك كِشتي به‌نظر دوچندان مي‌باشد. هدف اصلي اين پژوهش كاربردي، شناسايي موانع توسعه‌ي بنگاه هاي كارآفرين صنايع تكميلي خرما در استان خوزستان بود. رويكرد غالب تحقيق، كمّي و روش انجام آن مبتني بر پيمايش بود. جامعه‌ي آماري پژوهش در قالب دو گروه مجزا، 41 نفر از صاحبان بنگاه هاي كارآفرين و 40 كارشناس مرتبط با امور اين بنگاه ها را در بر داشت كه با توجه به تعداد اندك مورد سرشماري قرار گرفتند. به‌منظور جمع آوري داده ها از يك نسخه پرسش‌نامه‌ي محقق ‌ساخته استفاده شد. روايي محتوايي ابزار اندازه‌گيري توسط تعدادي از كارشناسان و كارآفرينان باسابقه و پايايي آن با محاسبه‌ي ضريب آلفاي كرونباخ تاييد شد. يافته ها نشان داد كه دو گروه، در ارتباط با 17 مورد از 35 متغير طرح شده به‌عنوان بازدارنده‌هاي توسعه‌ي بنگاه هاي كارآفرين اتفاق نظر داشتند. براساس نتايج تحليل عاملي نيز، بازدارنده هاي مورد توافق در چهار عامل زيرساختي، بازاريابي، مديريتي و سياست‌گذاري دسته بندي شدند كه در مجموع، 94/53 درصد از واريانس كل متغيرها را تبيين مي‌كردند.