الگوي سنجش كارآفريني شركتي با توجه به شاخص‌هاي درون سازماني و اثرگذاري آن بركارآفريني(مطالعه موردي: بنگاه‌هاي صنعت نساجي استان يزد)

اين تحقيق به‌دنبال ارزيابي ويژگي‌هاي برازندگي يك الگوي سنجش كارآفريني شركتي است كه با اندازه‌گيري شاخص‌هاي درون سازماني اثرگذار بر ادراك مديران مياني، براي توسعه‌ي كارآفريني شركتي شكل مي‌گيرد. براي استخراج داده‌ها از پيشينه‌ي پژوهشي موضوع و ابزار پيمايش استفاده شد. نمونه‌گيري پيمايش از 108 نفر از مديران بنگاه‌هاي كوچك و متوسط صنعت نساجي استان يزد و به صورت تصادفي طبقه‌بندي شده، به‌عمل آمده است. از اين‌رو 100 پرسش‌نامه براي تكميل به مديران مياني بنگاه هاي كوچك و متوسط شاخه نساجي استان عرضه شد و 58 پرسش‌نامه جمع‌آوري شد. نتايج نشان‌دهنده‌ي وجود عامل‌هاي مكنون درون سازماني مجزا با عناوين پشتيباني مديريت، آزادي عمل كاري، استفاده از برنامه‌هاي تقويتي، دسترسي به زمان و محدوديت‌‌هاي سازماني است. اعتبار الگوهاي مفهومي استخراج شده مربوط به هريك از عوامل درون سازماني، با تحليل عاملي تاييدي ارزيابي شد. هم‌چنين نتايج، نشان‌دهنده‌ي تاييد روابط علّي بين شاخص‌ها و عامل‌هاي مكنون است. در ادامه شش الگوي علّي مفهومي از روابط بين شاخص‌هاي مشهود و عامل‌هاي مكنون درون سازماني شناسايي و آزمون شد.