تعيين شاخص هاي بومي براي سنجش نوآوري در ايرانبا استفاده از آزمون فرض فازي مطالعه موردي: حوزه بيوتكنولوژي

هدف اين تحقيق، تعيين شاخص هايي به منظور سنجش (اندازه گيري) نوآوري در حوزه بيوتكنولوژي ايران است. براي رسيدن به آن شاخص ها، مباني نظري و پژوهش هاي انجام‌شده‌ي داخلي و خارجي در مورد سنجش نوآوري بررسي شد. سپس با توجه به توانمندي‌ها و كاستي‌هاي رويكردهاي سنجش نوآوري، و مقايسه تطبيقي شاخص هاي سنجش نوآوري در رويكردهاي ارايه شده، كه توسط سازمان همكاري و توسعه اقتصادي با انجام تعديل هايي براي سنجش نوآوري در حوزه بيوتكنولوژي در نظر گرفته شده است، به بررسي نهايي رسيد. روش تحقيق از نوع توصيفي- تحليلي و در چارچوب تحقيقات كاربردي است. جامعه آماري تحقيق را مراكز تحقيقاتي- دانشگاهي و شركت هاي فعال بيوتكنولوژي ايران تشكيل مي‌دهند. داده هاي تحقيق با تكميل پرسش نامه و با ضريب پايايي 87% از نمونه آماري جمع آوري شد. داده هاي حاصل با استفاده از رويكرد آزمون فرض فازي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و شاخص -هاي مورد نياز براي سنجش نوآوري در حوزه بيوتكنولوژي ايران در 8 حوزه تحقيق، توسعه و سرمايه گذاري در دانش، منابع انساني، سياست هاي نوآوري، عملكرد نوآوري، فناوري اطلاعات و ارتباطات، جهاني سازي، جريان‌هاي اقتصادي جهاني و بهره وري و تجارت تقسيم بندي، و امكان تاثيرگذاري هر يك از شاخص ها با توجه به درجه عضويت پذيرش آن‌ها در محيط فازي مشخص شد.