بررسي اثر درماني رژيم Hyper CVAD در بيماران لوسمي لنفوبلاستيك حاد

سابقه و هدف: لوسمي لنفوبلاستيك حاد (ALL) يك بدخيمي با منشاء سلول بنيادي B يا T است كه با افزايش و تجمع سلول‌هاي بلاست در مغز استخوان منجر به مهار خونسازي و در نتيجه بروز آنمي، ترمبوسيتوپني و نوتروپني مي‌گردد. با توجه به گزارشات متعدد از تأثير رژيم شيمي‌درماني HyperCVAD دراين بيماران و عدم گزارش از تجربه آن در كشور، به منظور بررسي تأثير اين رژيم در بيماران مبتلا به ALL، تحقيق حاضر صورت گرفت.مواد و روش‌ها: تحقيق با طراحي كارآزمائي باليني از نوع مقايسه قبل و بعد بر روي36 بيمار مبتلا به ALL كه از مهر 1383 لغايت مهر 1386به بيمارستان طالقاني مراجعه كرده بودند، انجام گرفت. درمان شامل 4 سيكل رژيم HyperCVAD و 4 سيكل از MTX با دوز بالا و سيتارابين به طور متناوب، آنتي‌بيوتيك و تزريقات داخل نخاعي پروفيلاكتيك و G-CSF بود. درمان نگهدارنده شامل مركاپتوپورين، MTX، وين‌كريستين و پردنيزون به مدت 2 سال بود. تأثير درماني بر روي بهبودي كامل(complete remission=CR) و بقا بررسي و مورد قضاوت آماري قرار گرفت.يافته‌ها: ميانگين سني بيماران 3/11±21 سال بود. بيماري در 7/2% موارد Mature B-cell (Burkitt-type) و در 25% مواردT-cell بود. در 8/27% بيماران لكوسيتوز بيشتر از L 109×30 وجود داشت و در 8% بيماران كروموزوم فيلادلفيا مثبت بود. در 8% بيماران توده مدياستن وجود داشت. ميزان CR كلي 6/91%، مرگ و مير ناشي از درمان القايي 7/2% و طول متوسط بقا و طول متوسط زمان بهبودي به ترتيب 13و3/8 ماه بود.نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد تأثير اين رژيم شيمي‌درماني در مقايسه با مطالعات قبلي كمتر است. توصيه مي‌شود در آينده درمان با رژيم HyperCVAD در حجم نمونه‌هاي بيشتر و در مقايسه با ساير رژيم‌هاي استاندارد در درمان ALL انجام گردد.