بررسي عفونت همزمان انگل لشمانيا ماژور در اسلايدهاي پاتولوژيك بيماران مبتلا به گرانولوم ساركوييدي با استفاده از روش PCR

سابقه و هدف: تاكنون عوامل بسياري در ارتباط با شروع و گسترش بيماري ساركوييدوز مطرح شده‌اند، اما اخيراً شواهدي مبني بر وجود رابطه اين بيماري با لشمانيا مطرح و گزارش شده است.مواد و روش‌ها: اين مطالعه يك مطالعه مقطعي بوده كه به منظور جدا‌سازي گونه‌هاي شايع لشمانيا از بافت پوستي بيماران مبتلا به گرانولوم ساركوييدي طراحي شده است. بدين منظور، 25 بلوك پارافينه از بيوپسي پوست بيماراني كه قبلاً تشخيص گرانولوم ساركوييدي براي آنها گذاشته شده بود، جمع‌آوري شده و مجدداً توسط يك پاتولوژيست باز‌خواني و بررسي شدند. با استفاده از روشهاي تشخيصي متعارف ورنگ‌آميزيهاي اختصاصي هيچ گونه عامل عفوني مشخصي در اين نمونه‌ها يافت نشد. سپس به دنبال جدا‌سازي DNA و با استفاده از روش PCR نمونه‌ها از جهت وجود kDNA اختصاصي لشمانيا مورد بررسي قرار گرفتند. در اين بررسي تكثير يافتن قطعات bp620 نشانگر وجود لشمانيا ماژور و وقطعات bp830 حاكي از وجود لشمانيا تروپيكا بودند.يافته‌ها: پس از انجام آزمايش در 8 مورد (32%) از نمونه‌ها، نتايج مطابق با باند رفرانس لشمانيا ماژور بود، درحالي كه هيچكدام از نمونه‌ها مطابقتي با لشمانيا تروپيكا نداشتند. سن و جنس ارتباطي با وجود مثبت انگل در نمونه‌ها نداشت (4/0p<)نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد كه وجود انگل لشمانيا در مبتلايان به گرانولوم ساركوييدي شايع باشد. لذا توصيه مي‌شود كه در تمامي ضايعات باليني مشابه با ساركوييدوز و ضايعاتي با هيستو‌پاتولوژي ساركوييدال گرانولوما، تست PCR براي DNA اختصاصي لشمانيا روي نمونه‌هاي بيوپسي انجام گيرد.