بررسي نتايج اعمال جراحي انجام شده در تومورهاي اپيدرموئيد حفره خلفي

سابقه و هدف: تومور اپيدرموئيد، 5% تومورهاي حفره خلفي را تشكيل مي‌دهد و سومين تومور شايع ناحيه سر بلوپونتاين محسوب مي‌گردد. نكته مهم در بررسي اين تومور آن است كه اكثر مطالعات انجام‌ شده به صورت گزارش موردي بوده و تعداد اندكي از مقالات به صورت گزارش سري‌هاي بزرگ صورت گرفته است. لذا در اين مطالعه، نتايج اعمال جراحي انجام شده بر بيماران مبتلا به تومور اپيدرموئيد حفره خلفي ارايه شده است.مواد و روش‌ها: تحقيق به روش توصيفي روي كليه بيماراني كه به علت تومور اپيدرموئيد حفره خلفي تحت عمل جراحي قرار گرفته بودند انجام گرفت. موارد مورد بررسي عبارت بودند از: سن، جنس، طول مدت بيماري، علايم باليني، نتايج عمل جراحي، ميزان رزكسيون و عوارض عمل جراحي. به علاوه وضعيت باليني و نورولوژيك بيماران در آخرين پيگيري با وضعيت پيش از عمل جراحي مقايسه گرديد و موارد نيازمند عمل جراحي مجدد و عود، نيز ثبت گرديد. يافته‌ها با آماره توصيفي وتحليلي ارايه گرديد.يافته‌ها: از فروردين ماه سال 1359 لغايت دي ماه سال 1388، 8 بيمار مبتلا به تومور اپيدرموئيد حفره خلفي در بيمارستان مهراد تحت عمل جراحي قرار گرفتند كه 5 مورد از آنها زن و 3 بيمار مرد بودند. سن بيماران 5/9±1/34 سال بود. متوسط مدت پيگيري بيماران 5/31 ماه بود. شايعترين علامت باليني در بيماران مورد مطالعه سردرد (5/87%) بود. شايعترين محل ضايعه در زاويه پلي- مخچه‌اي بود (75%). گسترش تومور به منطقه فوق‌چادرينه‌اي در 50% موارد ديده شد. در 5/37% عمل جراحي به صورت رزكسيون كامل و در 5/62% به صورت رزكسيون ساب‌توتال بود. 5/37% بيماران پس از عمل جراحي دچار عارضه شدند ولي مورتاليتي در بيماران رخ نداد.نتيجه‌گيري: تومور اپيدرموئيد ضايعه‌اي خوش‌خيم محسوب مي‌گردد ولي درمان اين تومور با مشكلات متعدد از جمله امكان تاخير يا اشتباه در تشخيص و عدم امكان رزكسيون كامل در اولين جراحي به علت چسبندگي شديد به عناصر نوروواسكولار همراه است. با استفاده از تكنيك‌هاي ميكروسرژيكال و استفاده از روشهاي نوين تصويربرداري، نتايج اعمال جراحي انجام شده در بيماران ما، با نتايج ساير مطالعات در كشورهاي پيشرفته قابل‌مقايسه است ولي تعميم نتايج حاصله نياز به بررسي سري‌هاي بزرگتر به خصوص انجام مطالعات چند‌مركزي و آينده‌نگر دارد.