همسوسازي نسبي اهداف فردي و سازماني

Relative Alignment of the Individual Goals and Organizational Goals

توجه به همسو سازي نسبي اهداف فردي و سازماني ايجاب مي‌كند تا اين واقعيت در نظر گرفته شود كه به دلايل متعدد، گاهي بين اهداف فرد و اهداف سازمان برخورد و كشمكش ايجاد مي‌گردد. اين دو مي‌توانند گاهاً در تضاد باشند و بنابراين يكي از مشكلات عمده‌اي كه مديريت با آن روبرو مي‌باشد يافتن ابزار و وسايلي در جهت به سازش كشيدن آنان است. در اين مقاله تلاش مي‌گردد تا عوامل موثر بر همسوسازي نسبي اهداف فردي و سازماني مورد بررسي گيرد. در اين راستا كليه عوامل در قالب هفت شاخص: مديريت بر مبناي ارزش؛ معنويت در محيط كاري؛ شفافيت، نظام انگيزشي پرداخت؛ نظارت و كنترل؛ عدم اطمينان محيطي؛ و مديريت مشاركتي مطرح گرديده است. روش تحقيق مورد استفاده توصيفي- پيمايشي مي‌باشد و جامعه آماري را كاركنان شاغل در شركت طرح و انديشه بهساز ملت تشكيل مي‌دهد. نتايج تحقيق حاضر نشان مي‌دهد كه كليه عوامل ذكر شده در همسوسازي نسبي اهداف فردي و سازماني از اهميت قابل توجهي برخوردار هستند و بين آنان رابطه معنادار و مستقيم وجود دارد

Paying attention to the relative alignment of individual and organization goals requires that this fact be considered sometimes happens struggle between these two phenomena for several reasons. these two can be in conflict with one another. hence, one of the primary problem that managers are encountered, is that they attempt to combine and reconcile two somewhat contradictory issues, and they attempt to achieve some tools to help them to align and compromise these goals. in this article, we effort to examine factors which are effective on the relative alignment of individual and organization goals. to do so all factors are discussed in seven indicators: management by value, workplace spirituality, transparency, incentive compensation system, control, environmental uncertainty, participative management. the statistical community is composed of the working staff in the Mind and Design Corporate Behsaz Melat.