آسيب‏شناسي روش‏هاي مبارزه با فساد اداري در ايران

Pathology of the Ways of Combating Administrative Corruption in Iran

چكيده هدف اين مقاله، آسيب‏شناسي روش‏هاي مبارزه با فساد اداري در ايران است. در اين مقاله، استدلال شده كه علت اصلي ناكامي اقدامات و تلاش‏هاي دولت يا اثربخشي اندك آنها در آسيب‏هايي است كه در مبارزه با پديده فساد اداري، ناديده يا دست كم گرفته مي‏شوند. عمده‏ترين آسيب‏هايي كه در اين مقاله به آنها اشاره و تحليل شده است، عبارتند از رويكرد اخلاق‏گرايانه به فساد اداري، خطاي تعميم بوروكراسي وبري، پنهان‏كاري و شفافيت‏گريزي در رسيدگي به فساد اداري، بي‏توجهي به بعد تقاضاي (شهروندان) فساد اداري، اقتدار بوروكراتيك، مخدوش‏بودن حقوق ارباب رجوع و شكنندگي بالاي آن در دستگاه بوروكراسي كشور، تقلاي دلسوزانه در محيط رانتي، مالكيت متمركز رسانه‏ها و مطبوعات و اعمال محدوديت‏هاي دولتي بر كم و كيف گزارش‏دهي آنها، استفاده ناقص از روش‏هاي بازارگرا، فشار افراد و گروههاي خاص براي جلوگيري از پيگيري جدي مبارزه با فساد اداري و بي‏اعتمادي به نهادها و سازمان‏هاي مستقل ضدفساد اداري.