آموزش تفكر انتقادي در پرستاري

امروزه محيط پرستاري تغيير كرده است و توجه بيشتر به مراقبت در منزل وارايه خدمات پرستاري در جامعه براي ارتقاي سلامتي مي‌باشد. براي ارايه مراقبت با كيفيت در اين محيط، پرستاران نياز دارند كه مهارت‌هاي تفكر انتقادي خود را توسعه دهند(1). تفكر انتقادي به عنوان جنبه مهمي از عملكرد حرفه‌اي در پرستاري، مامايي و بهداشت مورد توجه قرار گرفته و به ويژه در عرصه‌هاي باليني براي پرستاري امري حياتي به شمار مي‌آيد. هم‌‌چنان كه پرستاري از حالت شغل به سمت حرفه پيشرفت داشته است، نياز به مهارت‌هاي شناختي و ارتباطي، پرستاران را از وظيفه محوري به سمت مهارت محوري مبتني بر دانش پيشرفته، سوق داده است(2). تفكر انتقادي، فرآيند تفكر جهت ارايه مراقبت به بيمار، به صورت مستقيم يا غيرمستقيم و مستقل يا مشاركتي، براساس قضاوت باليني است. پرستار براي شناسايي مشكلات سلامتي بيمار، طراحي برنامه مراقبتي مناسب و اجراي برنامه مراقبتي كه بايد به كسب برآيندهاي موردنظر منتج شود، تفكر انتقادي را به كار مي‌گيرد(3). پرستاري باليني به چارچوب مناسبي براي مفهوم‌سازي برنامه مراقبت از بيمار نياز دارد. فرآيند پرستاري همراه با تفكر انتقادي، تبديل به ابزاري انعطاف‌پذير شده و همراه با فلسفه معاصر پرستاري كل‌گرا، كيفيت بالاي مراقبتي را تضمين مي‌كند. ارايه مراقبت‌هاي پرستاري با كيفيت بالا، نيازمند تفكر انتقادي است(4).