سازمان‌هاي اطلاعاتي و ثبات سياسي

Intelligence organizations and political stability

چكيده اين پژوهش در صدد يافتن پاسخي براي اين سوال است كه «سازمان‌هاي اطلاعاتي» از طريق چه مكانيسمي بر «ثبات سياسي» تاثير گذاشته و مانع بي‌ثباتي سياسي مي‌شوند؟ نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد كه تاثير سازمان‌هاي اطلاعاتي به عنوان «متغير مستقل» بر ثبات سياسي به عنوان «متغير وابسته»، در نحوه تعامل آنها با «متغيرهاي واسطه‌اي» چون محروميت نسبي، فرصت‌هاي سياسي، عوامل خارجي، آنومي سياسي، مشروعيت، تنوع قومي و مذهبي، دموكراسي، جنبش‌هاي اجتماعي، فرهنگ سياسي و مشكلات اقتصادي بروز و ظهور مي‌يابد. در پايان بهترين راهبرد سازمان‌هاي اطلاعاتي براي ايجاد و حفظ ثبات سياسي، تمركز بر «اقدام شناختي» به جاي «اقدام پنهان» و «مشاركت در فرآيند سياست‌گذاري» به جاي «ايفاي نقش هشداردهنده» معرفي شده است.