امنيت انساني در قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران

Human Security in the Constitution of the Islamic Republic of Iran

چكيده امنيت انساني، پارادايم نوين امنيت در آستانه قرن بيست‏ويكم است و دستور كار جديد مطالعات امنيتي را شكل مي‏دهد. مقاله حاضر به تبيين جايگاه امنيت انساني به مثابه رهيافتي مردم‏محور، همه‏گير و معطوف به رضايت و كرامت بلندمدت انساني در قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران مي‏پردازد. براي اين منظور، ابتدا مفهوم و ابعاد امنيت انساني در متون نظري بازنمايي مي‏شوند و سپس، قانون اساسي در پرتو اين تلقي مفهومي و ابعاد آن مورد بازخواني و بازفهمي قرار مي‏گيرد. نويسنده معتقد است امنيت انساني در متن ايده امنيت در قانون اساسي جمهوري اسلامي قرار دارد و امنيت ملي، مرزها و حدود آن را مشخص مي‏كند و جايگزين يا مزاحم آن نمي‏شود.