امنيت انساني1

Human Security

چكيده گزارش برنامه توسعه ملل متحد در سال 1994، امنيت انساني را به صورت شرايط و وضعيتي تعريف مي‏كند كه در آن مردم از قيدوبندها و فشارهاي روحي و رواني كه توسعه انساني را محاصره كرده و در بند كشيده است، رها گردند. مقاله حاضر به اين پرسش مي‏پردازد كه چرا اين مفهوم در اين زمان به متن و مركز مطالعات امنيتي وارد شد و كدام اهداف نظري و عملي را در اين رشته مطالعاتي برآورده مي‏سازد؟ ديگر پرسش مطرح در مقاله اين است كه مفهوم امنيت انساني چه اهدافي دارد و آيا اين اهداف مفيد و مثمرثمرند؟ مقاله، در ادامه به نسبت ميان امنيت انسان‏محور و امنيت دولت‏محور مي‏پردازد. در اين خصوص، نويسنده معتقد است مفهوم امنيت انساني نشان مي‏دهد واقع‏گرايي، به عنوان ديدگاه حاكم دولت‏محور امنيت، لازم ولي ناكافي است و نبايد نظريه و فهم مسلط از امنيت باشد. امنيت انساني، واقع‏گرايي را ملزم مي‏سازد توضيح دهد اگر دولت ابزاري براي تامين امنيت مردم نيست، چرا بايد موضوع مرجع امنيت باشد؟