تشخيص باليني، پرتوشناختي و ملكولي نشانگان اتوزومي غالب لارسن:گزارش يك خانواده بزرگ ايراني

Clinical, radiological and molecular diagnosis of autosomal dominant Larsen syndrome: Report of a large Iranian family

نشانگان لارسن (LS) يكي از استيوكندروديسپلازي‌هاي نادر اتوزومي غالب است. مشخصه اين بيماري عبارتست از دررفتگي‌هاي متعدد در مفاصل بزرگ و ناهنجاري‌هاي بخش مياني صورت، به‌شكل هيپوپلازي و شكاف كام. در چند سال اخير مشخص شده است كه نشانگان لارسن به‌دليل جهش‌هاي بدمعني يا حذف‌هاي كوچك درون چهارچوب در ژن فيلامين B (FLNB) بروز مي‌كند. ژن فيلامينB پروتيين سيتواسكلتي بسيار مهمي با همين نام را كد مي‌كند كه در تشكيل بافت همبند بين سلولي و غضروف‌هاي مفصلي و تكامل مهره‌ها نقش دارد. در اين مقاله، يك خانواده بزرگ ايراني با بيش از 30 بيمار مبتلا به نشانگان لارسن، در 4 نسل متوالي كه با وراثت اتوزومي غالب منتقل شده، معرفي مي‌شود. افراد اين خانواده در شهرهاي مختلف پراكنده بودند. پس از بررسي‌هاي باليني و پرتوشناختي در تعدادي از بيماران و تاييد تشخيص، بررسي ملكولي براي جهش‌هاي ژنFLNB ، با روش dHPLC، توالي‌يابي، و هضم اندونوكليازي انجام شد. جهش در اين خانواده عبارت بود از جايگزين شدن گوانين به‌جاي آدنين، در نقطه 679 (679G > A) كه سبب جايگزيني اسيد گلوتاميك به‌جاي ليزين، در محل اسيد آمينه شماره 227 پروتيين فيلامين B (E227K) شده بود. اين جهش از انواع جهش‌هاي بدمعني تكراري در ژن بيماري است كه درخانواده‌هاي ديگر هم گزارش شده است. تفاوت فنوتيپي، از نظر شدت و نوع علايم، در مبتلايان از بسيار خفيف تا بسيار شديد مشهود بود.