ارزيابي روش‌هاي پژوهش كارآفريني در كشور و پيشنهادهايي براي پژوهش‌هاي آينده

هدف اين پژوهش تحليل محتوا و ارزيابي توليدات و دستاوردهاي علمي كارآفريني با رويكرد موضوعي و روش شناسانه است. اين پژوهش به لحاظ هدف، ارزيابي- توسعه‌اي بوده و روش تحقيق تحليل محتوا است. جامعه آماري پژوهش مقالات منتشر شده در نشريه علمي- پژوهشي توسعه كارآفريني در دوره زماني سال 1387-1390( تعداد 92 مقاله) است. يافته‌هاي به‌دست آمده از تحليل محتواي نشريه حاكي از آن است كه محورهاي موضوعي غالب در مطالعات كارآفريني سازماني و ايجاد و توسعه كسب و كار هستند. اكثر مطالعات از يك منبع داده استفاده كردند و ابزار مصاحبه و مشاهده در پژوهش‌ها كم‌تر مورد استفاده قرار گرفته‌اند. روش تحليل غالب در پژوهش‌هاي متداول كارآفريني، كمي است و از مطالعات كيفي و آميخته كه متناسب با ماهيت پويا و پيچيده كارآفريني است، كم‌تر استفاده شده است. مطالعات عمدتاً مقطعي است و مطالعات طولي مد نظر قرار نگرفته است. افزون‌بر اين، شيوه‌هاي تحليل آماري در طي زمان در حال پيچيده شدن و استفاده از الگوسازي معادله‌هاي ساختاري در حال افزايش است. بيش‌تر مطالعات يك سطح تحليل را استفاده كردند و سطح تحليل غالب فرد و سازمان است. درنهايت، بيش‌تر مطالعه‌ها بر روي كارآفرينان، موسسان كسب و كار و مديران سازمان‌ها و نهادهاي دولتي و غير دولتي صورت گرفته است.