تاثير بازي رايانه اي برانگيزه و پيشرفت رياضي دانش آموزان

چكيده: هدف از پژوهش حاضر، بررسي تاثير روش تدريس مبتني بر بازي رايانه اي بر انگيزه و پيشرفت تحصيلي رياضي دانش آموزان است. جامعه آماري تحقيق شامل چهل نفر دانش آموز پسر سال دوم راهنمايي است كه در سال تحصيلي 88-1387 در تهران مشغول به تحصيل بودند. نمونه مورد مطالعه به دو گروه آزمايش و كنترل به روش تصادفي ساده و انتصاب تصادفي تقسيم شدند. روش تحقيق، روش آزمايشي با طرح پيش آزمون-پس آزمون با گروه كنترل مي باشد. در ابتدا پيش آزموني از هر دو گروه گرفته شد و سپس گروه آزمايش به مدت هشت جلسه يك ساعته طي دو هفته تحت آموزش با روش مبتني بر بازي رايانه اي دايمنشن (يك بازي رايانه اي براي آموزش محورهاي مختصات و معادله) و گروه كنترل در همان مدت با روش معمول با همان معلم و كتاب آموزشي مورد آموزش قرار گرفتند. در پايان دوره آموزشي پس آزمون پيشرفت تحصيلي و انگيزه پيشرفت رياضي از هر دوگروه به عمل آمد. ابزار اين تحقيق، آزمون پيشرفت تحصيلي رياضي محقق ساخته و پرسش نامه انگيزه پيشرفت رياضي بود. نتايج حاصل از تجزيه و تحليل داده ها به روش مانوا نشان داد، روش تدريس مبتني بر بازي رايانه اي بر: پيشرفت تحصيلي رياضي، انگيزه پيشرفت رغبتي و نگرش نسبت به رياضي مؤثر است؛ اما بر انگيزه پيشرفت اجتنابي تاثيري ندارد.