مقايسه دستور موقت با تامين خواسته و روش هاي اعتراض به دستور موقت

The Differences between Temporary Order and Preservation of Object of Claim and Possibility of Protesting on Temporary Order

دستور موقت و تامين خواسته، از جمله اقدامات احتياطي در قانون آيين دادرسي مدني هستند كه معمولا با صدور و اجراي آنها، اجراي حكم صادره در آينده با مشكلي مواجه نخواهد شد. بين اين دو نهاد شباهت هايي وجود دارد، وجود اين تشابهات نبايد اين تصور را ايجاد كند كه نقش اين دو نهاد يكي است زيرا با وجود شباهتهاي موجود، بين آن دو نهاد از جهاتي تفاوتهاي مهمي وجود دارد كه سبب تمايز اين دو مي شود. در باره اعتراض به دستور موقت نيز مباحث عديده اي قابل طرح است از جمله اين كه آيا اين دستور، قابل واخواهي است؟ آيا مي‌توان نسبت به دستور صادره، تقاضاي فرجام خواهي و اعاده دادرسي كرد؟ اعتراض ثالث نسبت به دستور موقت چگونه است؟ در اين تحقيق، ضمن مقايسه تامين خواسته و دستور موقت، روش هاي اعتراض به دستور موقت بررسي مي‌شود.

Temporary Order and Preservation of Object of Claim are two cautiously measures in the civil procedure code of Iran. By issuing them, enforcing of the verdict of court is easy in future. In spite of the similarities between two institutions, there are several differences between them including prompting of subject in the temporary order. Temporary Order is not protectable independently however preservation of object of claim is protectable independently. Possibility or Non- Possibility for protesting to temporary order through demanding, revision, retrial and protesting of the third party are important subjects in relating this order. In this article, the differences between temporary order and preservation of object of claim and methods of protesting on temporary order are discussed.