ارزيابي قوس كف پا و ميزان آسيب‌هاي غير برخوردي زانو و مچ در كاراته كارهاي مرد

Evaluation of sole arch index and non-contact lower-extremity injury rates

چكيده مقدمه: هدف از انجام اين تحقيق، بررسي تغييرات قوس كف پا و تاثير آن در ميزان آسيب‌هاي غير برخوردي زانو و مچ پا در كاراته‌كارهاي مرد مي‌باشد. مواد و روش‌ها: از بين 288 كاراته‌كار حرفه‌اي با كمربند مشكي و بالاتر در استان كرمان 45 نفر كه داراي آسيب در ناحيه مفاصل زانو و مچ پا بودند، در تحقيق شركت داده شدند. اطلاعات مربوط به آسيب با استفاده از فرم ثبت اطلاعات جمع‌آوري شد و قوس كف پا با استفاده از شاخص CSI (Chippaux-smirak index) اندازه‌گيري شد. از آزمون t-test مستقل و 2? براي تجزيه و تحليل داده‌ها استفاده شد (05/0 > P). يافته‌ها: بيشترين ميزان آسيب‌ها در ناحيه زانو (2/62 درصد) و در زمان تمرين (3/82 درصد) گزارش شد و شدت آسيب در اكثر موارد (8/57 درصد) جزيي بود. همچنين نتايج نشان داد كه قوس كف پا در پاي راست در 9/68 درصد افراد آسيب‌ديده غير طبيعي و در 1/31 درصد افراد آسيب‌ديده طبيعي و در پاي چپ در 8/77 درصد افراد آسيب‌ديده غير طبيعي و در 2/22 درصد افراد آسيب‌ديده طبيعي است. در مجموع بيشترين ميزان غير طبيعي قوس كف پا در پاي چپ (8/77 درصد) مشاهده شد. نتايج حاصل از تجزيه و تحليل آماري نشان داد كه بين ميزان قوس كف پا در دو پاي راست و پاي چپ ارتباط معني‌داري وجود ندارد. همچنين بين ميزان قوس كف پا و شدت آسيب ارتباط معني‌داري مشاهده نشد. تجريه و تحليل داده‌ها نشان داد كه بين ميزان آسيب‌هاي غير برخوردي اندام تحتاني بر اساس ميزان قوس كف پا اختلاف معني‌داري وجود دارد. نتيجه‎گيري: نتايج تحقيق حاضر نشان داد كه غير طبيعي بودن ميزان قوس كف پا شايد ميزان آسيب‌هاي غير برخوردي اندام تحتاني در كاراته‌كارهاي مرد را تحت تاثير قرار مي‌دهد. كليد واژه‌ها: ناهنجاري، قوس كف پا، شاخص CSI، آسيب، مكانيسم غير برخوردي، كاراته.

Abstract Introduction: The purpose of this study was to determine changes in sole arch index and their effects on non-contact lower-extremity injury rates among male karateka. Materials and Methods: Forty-five male karateka with knee or ankle injuries were chosen from 288 male athletes attending 6 athletic clubs in Kerman-Iran. Injury-related data were collected via a data recording sheet and sole arch index was measured through Chippaux-Smirak Index (CSI) method. T-student and Chi-square tests were used for statistical analysis of data. Results: The study’s results showed that the most frequent location and time of injury were respectively in knee joint (62.2%) and during training sessions (82.3%). The severity of injuries was minor (57.8%) in most cases. Moreover, sole arch index in right leg was abnormal in 68/9% of subjects while 31.1% of them had a normal index in that leg. When left leg was concerned, abnormal and normal indices was evident in 77.8% and 22.2% of subjects respectively. In general, highest percentage of abnormal sole arch index was found in left leg (77.8%). Statistical analysis of data by Chi-square test demonstrated that there is no relationship between sole arch index in right and left legs. Again, application of Chi-square test to obtained data showed that there is no relationship between sole arch index and severity of injury. In addition, statistical data analysis through t-test was indicated that there is a significant difference between noncontact lower extremity injury rates when sole arch index is considered (P > 0.05). Conclusion: According to the results of this study, abnormal sole arch index may significantly affect non-contact lower-extremity injury rates in male karate athletes. Keywords: Non-contact injury mechanism, Deformity, Sole arch index, CSI method.