بررسي تاثير نويز بر شنوايي خرگوش با استفاده از گسيل‏هاي صوتي حاصل اعوجاج گوش

Study of noise effects on rabbitʹʹs hearing status using distortion product otoacoustic emissions

زمينه و هدف: كم‏شنوايي ناشي از نويز، شايع‏ترين بيماري شغلي در بسياري از صنايع است. هدف مطالعه حاضر، تعيين تاثير مواجهه با نويز شديد بر مشخصه‏هاي قابل اندازه‏گيري گسيل‏هاي صوتي حاصل اعوجاج گوش در خرگوش بود. روش بررسي: تحقيق حاضر روي 12 خرگوش نر سفيد سالم بالغ نيوزيلندي در دو گروه شاهد، بدون مواجهه با نويز، و گروه مورد، در معرض نويز سفيد با پهناي باند 8000-500 هرتز و با سطح فشار صوتي 100 دسي‏بل A به‏مدت هشت ساعت در روز طي پنج روز متوالي، انجام شد. تغييرات شنوايي حيوانات با آزمون گسيل‏هاي صوتي حاصل اعوجاج گوش در روزهاي صفر (قبل از مواجهه)، هشتم (يك ساعت پس از آخرين مواجهه)، و دهم (48 ساعت پس از آخرين مواجهه) سنجش و نتايج مقايسه شدند. يافته‏ها: بيشترين ميانگين دامنه گسيل‏هاي صوتي در گروه در معرض نويز در روزهاي هشتم و دهم، به‏ترتيب مربوط به فركانس‏هاي 5/5888، 5/8166، 9855، 3956، و 5/3098 هرتز و كمترين مقدار آن مربوط به فركانس 588 هرتز بود(001/0=p). نتيجه‏گيري: تغييرات دامنه پاسخ آزمون گسيل‏هاي صوتي حاصل اعوجاج گوش ناشي از مواجهه با نويز، ابتدا در فركانس‏هاي بالا و سپس در فركانس‏هاي ميانه رخ مي‏دهد. همچنين مواجهه با نويز شديد مي‏تواند سبب كاهش در دامنه اين گسيل‏ها شود. بنابراين مي‏توان نتيجه گرفت آزمون گسيل‏هاي صوتي حاصل اعوجاج گوش، آزمون معتبري براي رديابي استعداد فردي به كم‏شنوايي ناشي از نويز باشد.

Background and Aim: Noise-induced hearing loss is the most common problem in industrial areas. This study aimed to determine effects of excessive noise exposure on measurable characteristics of distortion product otoacoustic emissions (DPOAEs) in rabbits. Methods: The study was carried out on 12 adult male New Zealand White rabbits including case group - exposed to 500-8000 Hz broadband white noise with 100 dBA SPL for 8 hours per day in 5 consecutive days - and control group. After three days period of acclimatization to the experimental condition, rabbits’ hearing status in each group were measured by distortion product otoacoustic emissions on days zero means before the study was initiated as a baseline, eight, one hour after the latest exposure to noise, and ten. The recorded results were analyzed using SPSS software. Results: Highest mean distortion product otoacoustic emissions amplitudes in case group were allocated to frequencies of 5888.50 Hz, 8166.50 Hz, 9855.00 Hz, 3956.00 Hz, and 3098.50 Hz, respectively. However, the lowest mean distortion product otoacoustic emissions amplitude was related to frequency of 588.00 Hz (p=0.001). Conclusion: This study revealed that distortion product otoacoustic emissions amplitude shifts due to noise occur first in high and then in middle frequencies. Additionally, exposure to noise can decrease distortion product otoacoustic emissions amplitudes. We conclude that distortion product otoacoustic emissions can be a reliable test for estimating personal susceptibility to noise-induced hearing loss.