تاثير ادغام، تمركز و ريسك اعتباري بر كارايي صنعت بانكداري ايران: 1380-1384

Effects of Merger, Concentration and Credit Risk on Efficiency of Iranian Banking Industry: 1380-1384

هدف اين مقاله بررسي تاثير ادغام، تمركز و ريسك اعتباري بر كارايي صنعت بانكداري در ايران است. لذا براي اندازه گيري كارايي از روش پارامتري و داده هاي ترازنامه بانك هاي تجاري، تخصصي و خصوصي در دوره 1380-1384 استفاده شده است. به‌منظور برآورد كارايي و نيز تشخيص عوامل موثر بر آن از فرم خطي ـ لگاريتمي تابع هزينه مرزي تصادفي ترانسلوگ استفاده شده است. نتايج اين مطالعه براساس مدل برآورد كارايي نشان مي‌دهد، متوسط كارايي كل شبكه بانكي در دوره مورد بررسي 34 درصد است و با ادغام بانك‌هاي ناكاراتر، در بانك‌هاي كاراتر متوسط كارايي به50 درصد افزايش مي‌يابد. براساس نتايج مدل برآورد عوامل موثر بر كارايي، كارايي بانك‌ها با اندازه بانك (دارايي كل) و تمركز (بيانگر وضعيت رقابت در صنعت بانكداري) رابطه منفي و با تعداد شعب، نيروي انساني تحصيل‌كرده و شاخص فناوري اطلاعات (بيانگر فعاليت بانكداري الكترونيكي) و نيز نسبت‌هاي تسهيلات به دارايي و سرمايه به دارايي (معيارهاي ارزيابي ريسك اعتباري) رابطه مثبت دارد.