فروض مختلف ايفاي دين به طرفيت شخص ثالث

Different Assumptions of Fulfilling the Oath of Allegiance to a Third-Party

«ايفا » مسيله‌اي عمومي و انساني است كه در نهج البلاغه نيز به آن اشاره شده است. در فرمان معروف حضرت علي7 به مالك اشتر، (نامه 53 نهج‌البلاغه) يكي از دستورها اين است كه مبادا با مردمي عهد وپيمان برقرار كني و بعد چنان‌چه ديدي منفعت اين است كه عهد وپيمان را نقض كني آن را نقض نمايي.بعد حضرت به جنبه عمومي و بشري عهد و پيمان استناد مي‌كنند كه اگر بنا بشود پيمان در ميان بشر احترام نداشته باشد، سنگ روي سنگ نمي‌ايستد. طبق قانون مدني، دين بايد به اشخاص ذيل تاديه شود: متعهدله؛ وكيل؛ كسي كه قانونا حق قبض دارد؛ حاكم يا قايم مقام او؛ ماذون ازطرف متعهدله. اگر متعهد دين خود را به شخصي غير از اشخاص مذكور ادا كند، طبق ماده 272 ق. م پس از رضايت داين چنين تاديه‌اي صحيح است. اين مقاله در پي بررسي آن است كه اثر رضايت داين به چه صورتي است؛ آيا از زمان تسليم اثر دارد يا از زمان وقوع رضايت داين؛ اگر نماياتي در بين باشد اين نمايات به چه كسي متعلق است؛ آيا داين در صورت خسارت ديدن مي‌تواند درخواست جبران خسارت كند؛ در حقوق فرانسه بحث به چه شكل است؛ آيا اين بحث در قانون مدني ما كاملا با حقوق فرانسه منطبق است يا اين‌كه با تغييراتي بيان شده است.

Eyfa’e Dein (oath of allegiance) is a general and human issue. It is mentioned in Nahj al-Balagha. In a famous letter, Imam Ali to Malik al-Ashtar warns: “in yours covenant with people, do not try to act according to your interests and break it selfishly”. Then Hazrat refers to the general and humane aspects of covenant and its importance in survival of humanity and the role of oath of allegiance in human relations. According to civil laws, oath must be attributed to the following people: 1. Promisee 2. Assignee 3. Who is legally entitled to bill 4.Ruler or his deputy 5. Person who is permitted by promisee. If a person committed to fulfill his promise to someone else, according to Article 272 of civil law, this commutation after gaining Lender’s satisfaction of the payment is correct. This article discusses how Lender’s satisfaction is attracted and how is its effect? Is the effect gained by the time of submission or after lender’s satisfaction? Also to understand if there is uncertainty and losses and to whom they belong. As a lender, is there a possibility of loss and how can it be compensated? And how are such issues dealt with in French law system? Is this argument consistent with our civil rights or has it been with modifications?.