پيش‌بيني رضايت شغلي از طريق ارزش‌ها در اعضاي هيات علمي دانشگاه

Predicting the job satisfaction from values among faculty members of university

اين پژوهش با هدف پيش‌بيني رضايت شغلي براساس ارزش‌هاي اعضاي هيات علمي دانشگاه اجرا شد. روش پژوهش همبستگي و جامعه آماري اعضاي هيات علمي واحدهاي منطقه چهار دانشگاه آزاد اسلامي بود كه از ميان آنها 328 نفر از طريق نمونه‌گيري طبقه‌اي انتخاب شدند. ابزارهاي سنجش پرسشنامه ارزش‌ها (آلپورت و همكاران، 1970) و پرسشنامه رضايت شغلي (اسميت و همكاران، 1969) بود و داده‌ها از طريق ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه (روش همزمان) تحليل شد. يافته‌ها نشان داد از بين ارزش‌هاي ترجيحي‌، ارزش‌هاي مذهبي (05/0P < ) و ارزش‌هاي اجتماعي (01/0P < ) رضايت از ماهيت كار را، ارزش‌هاي مذهبي و ارزش‌هاي هنري (01/0P < ) رضايت از دستمزد را، ارزش‌هاي مذهبي، رضايت از ترفيع و سرپرست را (05/0P < ) و ارزش‌هاي هنري (01/0P < ) و ارزش‌هاي نظري (05/0P < ) نيز رضايت از همكاران را پيش‌بيني مي‌كنند.

The aim of this study was to predict job satisfaction from values among faculty members (Among 4 th region). In order to reach the goals of the research, 328 participants (Male and Female) were selected with stratified method. The data was gathered with utilization of two scales: standard scale of values (Allport et al, 1970) job satisfaction questionnaire (Smith et al, 1969). The result of multivariate Regression showed that religious positively (P < 0.05) and social values negatively (P < 0.01) could predict satisfaction from work-itself subscale. Also religiouse and aesthetics values (P < 0.01) could predict pay satisfaction. The religiouse values had the enough power to prediction of supervision satisfaction. Coworkers satisfaction, also, was predicted by theoretical (P < 0.05) and aesthetics values (P < 0.01).