بررسي نقش مخارج R&D داخلي و واردات كالاهاي سرمايه‎اي- واسطه‎اي بر روي توليد در صنايع ايران

The Impact of Internal R&D and Technology Imports on Iranian Manufacturing Industriesʹʹ Output

كشورهاي در حال توسعه توانايي زيادي براي سرمايه گذاري بر روي تحقيق و توسعه‎ (R&D) ندارند، بنابراين دانش سرريز جهاني، جايگزين مناسبي براي R&D داخلي مطرح مي‌شود. در اين مطالعه با استفاده از داده‌هاي تابلويي كارگاه‎هاي صنعتي ده نفر كاركن و بيش‎تر ايران طي دوره‎ي 1385-1374، اثرات R&D داخلي و واردات كالاهاي سرمايه اي- واسطه اي (به عنوان تقريب واردات تكنولوژي) برارزش افزوده‎ي اين صنايع مورد بررسي قرار گرفته است. بر اساس نتايج تحقيق، هر دوي متغير مخارج R&D داخلي و واردات تكنولوژي، تاثير مثبت و معني دار بر ارزش افزوده داشته‌اند. هم‎چنين نتايج نشان مي‌دهند كه تاثير واردات كالاهاي سرمايه اي- واسطه اي بيش‎تر از مخارج R&D داخلي بوده است، لذا توصيه‎هاي اين تحقيق حمايت بيش‎تر دولت از فعاليت هاي R&D داخلي، برقراري تعامل پويا با اقتصاد جهاني و اتخاذ سياست‌هاي مناسب در جهت كاهش و رفع تحريم هاي اعمال شده بر عليه ايران مي‌باشد.

Generally, developing countries are not able to invest enough on R&D; therefore, they try to get benefit from knowledge spillover, as an external R&D. This paper tries to investigate the impact of R&D expenditures and imported intermediate goods, as a proxy for technology imports, on value added of Iranian industries. To that end, we use a panel data set of Iranian two-digit ISIC manufacturing industries, over the period 1995-2006. The results show that both internal R&D and technology imports have a positive and significant effect; and that the technology imports has a larger effect. Any attempt by the government to promote internal R&D and interaction with the rest of the world is recommended.