عناصر داستاني حكايتِ زن پارسا در الهي‌نامه عطار

The elements of the story of virtuous womanin Attar’s Elahi Nameh

«زن پارسا» عنوان نخستين حكايت از نخستين مقالت از نخستين مثنوي عطار ـ الهي‌نامه ـ است. داستاني كه با سيصد و نه بيت، سومين حكايت طولاني، پس از حكايت «شيخ صنعان» و «رابعه» در مثنوي‌هاي عطار محسوب مي‌‌شود. داستاني كه با نقد و بررسي آن مي‌‌توان به زوايايي از هنر داستان‌پردازي عطار دست يافت. اين مقاله بر آن است تا با تحليل عناصر داستاني حكايت زن پارسا و بررسي شگرد‌هاي آشنايي‌زدايي در آن به بخشي از «بوطيقاي قصه‌پردازي عطار» بپردازد. مهم‌ترين نكات تحليلي، بيان تبار‌شناسي داستان و بررسي عناصر داستاني چون: زاويه ديد، شخصيت و شخصيت‌پردازي و طرح و پي‌رنگ، زبان، لحن داستان و درون‌مــايه داستان است كــه سبب دست‌يابي به نتايج مهم اين پژوهش شده ‌است.

Virtuous woman is the title of the first story from the first article taken from the first Attar’s Masnavi, Elahi Nameh. It is a story with 309 couplets and is considered the third longest after the story of “Sheikh Sanaan”, and “Rabee” in Attar’s Masnavis. The criticism and investigation of this story could penetrate into obscure corners of Attar’s art of storytelling. The purpose of this article is to analyze the different elements of the story of the virtuous woman and investigate the technique of defamiliarization in order to throw some light on the structure of storytelling used by Attar. The most significant analytical points, expressing the genealogy of the story, studying different elements of the story such as, point of view, character and characterization, plot, language, tone, and theme made possible the outcome of this research