بررسي نظري انقلاب‌هاي رنگي با تاكيد بر انقلاب رز گرجستان و انقلاب لاله‌اي قرقيزستان

A Study of Theory of the Color Revolutions, with an Emphasis on the Rose Revolution in Georgia and the Tulip Revolution in Kyrgyzstan

تغييرهاي سياسي در كشورها، هميشه مورد توجه ناظران داخلي و خارجي قرار مي‌گيرد. اين تغييرهاي سياسي معمولا از راه انقلاب، انتخابات، كودتا و جنگ صورت مي‌گيرد. اما در عصر جهاني شدن، به‌ويژه در دوره بعد از فروپاشي اتحاد شوروي تغييرهاي اجتماعي و سياسي نيز همپاي ديگر مسايل مهم جهان دستخوش تحول شد. در اين مقاله سعي بر اين است تا با استفاده از نظريه دمكراسي‌سازي و با بهره‌گيري از ادبيات قدرت نرم به تبيين نظري انقلاب رنگي پرداخته و تناقض ظاهري اين واژه را در راستاي تحول در روابط بين‌الملل در عصر جهاني شدن توضيح داده شود. در ادامه براي بهتر توضيح دادن ويژگي‌هاي انقلاب رنگي از دو نمونه انقلاب رز در گرجستان و انقلاب لاله‌اي در قرقيزستان استفاده مي‌شود. در پايان اين نكته را خاطر نشان مي‌شود كه انقلاب هاي رنگي حاصل شرايط توسعه نامتوازن داخلي، مشكلات داخلي و جامعه مدني نسبتا فعال از يك‌سو و تحريك‌ها و آموزش‌هاي خارجي از سوي ديگر است.

Political changes due to the occurrence of revolutions, coups and warsas well as elections have always been closely watched by political observers at national and international levels. This study seeks to explain the theory of the color revolutions by the use of democratization theory and soft power literature. It also attempts to explain the apparent contradiction of the term “color revolution” in the globalization era in line with changes witnessed in international relations. The authors then discuss the characteristics of two color revolutions, i.e. the Rose Revolution in Georgia and the Tulip Revolution in Kyrgyzstan. The study concludes that the color revolutions occur as a result of the internal problems such as unbalanced national development, and an active civil society on the one hand; and foreign provocation and manipulation on the other hand.