مقايسه ميزان آلفا آميلاز و جريان بزاق در بيماران مبتلا به ديابت نوع دو با افراد سالم

Salivary Flow Rate and Alpha Amylase Levels in Type II Diabetic Patients Vs. Healthy Subjuects

خلاصه: سابقه و هدف: ديابت قندي يك اختلال متابوليكي پيچيده است. تعيين تركيبات بزاق در اين بيماران ممكن است در پيش بيني و شناخت يافته هاي دهاني در اين بيماران موثر باشد. لذا هدف از اين مطالعه بررسي آلفا آميلاز بزاق در بيماران مبتلا به ديابت نوع دو مي‌باشد. مواد و روش ها: در اين مطالعه مورد شاهدي، 40 بيمار مبتلا به ديابت نوع دو و 40 فرد سالم انتخاب گرديدند و افراد از نظر سن وجنس بايكديگر مشابه سازي شدند. وضعيت دهاني و دنداني تمام افراد مورد ارزيابي قرار گرفت. نمونه بزاق غير تحريكي طي مدت 5 دقيقه از تمام افراد به منظور بررسي ميزان جريان بزاق و غلظت آلفاآميلاز جمع‌آوري شد و براي آناليز داده‌ها از آزمون t استفاده گرديد. يافته‌ها: ميزان آلفا آميلاز بزاق در بيماران مبتلا به ديابت نوع دو بالاتر از افراد سالم بود. (24/77661±5/106217) در مقابل (12/29276±5/68257) (واحد بين المللي بر دسي‌ليتر)، (05/0 P=). ميزان جريان بزاق در بيماران مبتلا كمتر از افراد سالم بود. (14/0±32/0) در مقابل (17/0±39/0) (ميلي‌ليتر بر دقيقه)،(001/0P=). احساس سوزش دهان، احساس خشكي دهان وشاخص DMFT در بيماران مبتلا به ديابت به طور معني‌داري بيشتر از افراد سالم بود. نتيجه گيري: ميزان آلفاآميلاز بزاق در بيماران مبتلا به ديابت نوع دو نسبت به افراد سالم بالاتر بود.