اسما و صفات الهي در عرفان اسلامي با رويكردي بر آراي امام خميني(س)

اسما و صفات حق تعالي در مجراي تجليات و تعينات ذات الوهي علي‌الدوام دست اندركار آفرينش و جلوه‌گر نمودن مظاهر و موجودات عالم فيض هستند. آنچه بديهي است، آن است كه ذات حضرت ربوبي بي‌پرده رخ نمي‌نمايد. پس به‌ناچار عالم ماسوي گره‌گشايي جهان ممكنات را در كارگاه اسما و صفات هويدا مي‌بيند. در اين مسير، علم‌الاسما كه خصيصه منحصر به فرد عرفان اسلامي است، اهميت خود را در سلسله مطالعات عرفاني بازمي‌يابد. آنچه در اين مقاله به‌اختصار بدان پرداخته مي‌شود، ماهيت اسما و صفات الهي در حوزه عرفان نظري اسلام است كه در نظرگاه عرفاي بنام اسلامي با رويكردي به انديشه عرفاني امام خميني مورد بررسي و تامل قرار مي‌گيرد. اينكه اسما و صفات چيست و از چه جايگاه و منزلتي در دايره عرفان برخوردار است و نحوه ارتباط حق و عالم آفرينش در انديشه تاويل‌گراي عرفاني چگونه توجيه مي‌شود، محورهاي بنيادين بحث در نوشتار پيش روست.