بررسي ويژگي‌هاي ژيوشيميايي و رسوب شناسي سازند داريان در منطقه فارس: مطالعه موردي كوه سياه و چاه شماره 1 سبزپوشان

Geochemical and Sedimentology Characteristics of Dariyan Formation in Fars Area, Case Study: Kuh-e Siyah and Sabzpushan Well# 1

در اين بررسي ژيوشيمي و محيط رسوبي سازند داريان با سن كرتاسه پيشين (آپتين- آلبين) در برش سطح الارضي تاقديس كوه سياه و مقطع تحت الارضي چاه شماره 1 سبزپوشان مورد بررسي قرار گرفت. بر اساس بررسي‌هاي سنگ‌نگاري 12 ريزرخساره مربوط به 5 كمربند رخساره‌اي ميان‌كشندي (Intertidal)، لاگون (Lagoon)، پشته‌هاي ماسه‌اي (Shoal)، درياي باز كم ژرفا (Shallow open marine) و درياي باز ژرف (Deep open marine) شناسايي شد. الگوي ريزرخساره هاي ديده شده نشانگر نهشته شدن اين توالي بر روي يك سكوي كربناتي از نوع رمپ است. رسم مقادير عنصري عناصر اصلي (Ca, Mg) و فرعي (Sr, Mn, Na, Fe) و ايزوتوپي اكسيژن 18 و كربن 13 بيانگر آن است كه فرايندهاي دياژنزي به‌طور چيره تدفيني كربنات‌هاي اين سازند را در يك محيط نيمه بسته تا نيمه باز تحت تاثير قرار داده است. بر اساس بررسي‌هاي سنگ‌نگاري فرايندهاي مهم دياژنزي سازند داريان شامل سيماني شدن، تراكم فيزيكي و شيميايي فرايندهاي جانشيني مانند پيريتي شدن و سيليسي شدن است. تخلخل‌هاي ديده شده در اين مقاطع، ثانويه و از انواع حفره‌اي، شكستگي و كانالي هستند. دماي تشكيل اين سنگ‌آهك ها بر اساس سنگين‌ترين ايزوتوپ اكسيژن در حدود 5/28 درجه سانتي‌گراد برآورد شده است.