توسعه ساختارهاي كششي در يك رژيم ترافشارشي و ارتباط آنها با تشكيل كانسارهاي نوع رگه اي و مس پورفيري در شمال خاور شهربابك

Extensional Structures in a Transpressional Tectonic Regime: the Relationship with Hydrothermal Vein Deposits and Porphyry Copper Deposits in NE Shahr-e-Babak

كانسارهاي رگه ‌اي گرمابي و مس پورفيري گسترش چشمگيري در واحدهاي آتشفشاني ايوسن منطقه‌‌ شهر بابك دارند. در اين مقاله، الگوهاي ساختاري، ارتباط ميان اين عناصر با جايگيري دايك ها و تشكيل كانسارهاي رگه اي گرمابي و مس پورفيري در اين منطقه مطالعه شده است. بررسي تصاوير ماهواره اي و مشاهدات صحرايي، سه روند گسلي WNW-ESE، N-S و NE-SW چيره را در منطقه مشخص مي‌سازد. گسل‌هاي با روند WNW-ESEو N-S، با سازوكار عادي و گسل‌هاي با روندNE-SW ، با سازوكار راستالغز چپ‌گرد با مولفه‌ي عادي در منطقه، فراواني قابل توجهي دارند. دو روند WNW-ESE (T2) و N-S (T1) براي دايك‌ها قابل تشخيص است كه از روند شكستگي‌هاي ناحيه‌اي در منطقه پيــروي مي‌كند. الگوي رگه‌هاي كششي و رگه‌هاي پرچم سه‏گوش كه ارتباط مستقيم با تنش ناحيه‌اي دارند، سامانه درزه‌هاي كششي، دايك‌ها و گسل‌هاي عادي، حضور يك سامانه كششي چيره را در منطقه نشان مي دهد. از سوي ديگر تغيير روند تنش اصلي (1?) از NE-SW بهN-S ، وجود چرخش را اثبات مي‌كند. چرخش در يك سامانه ترافشاري باعث ايجاد ساختارهاي كششي شده است و ساختارهاي كششي فضاي مناسب را براي حركت سيال هاي كانه دار و جايگيري كانسارهاي رگه اي چندفلزي و مس پورفيري در شمال ‌خاور شهر بابك فراهم كرده‏اند.