تاثير گروه‌درماني شناختي- رفتاري بر اضطراب و افسردگي بيماران همودياليزي در شهرستان كاشان

Effect of Cognitive-behavioral Group Therapy on Anxiety and Depression Hemodialysis Patients in Kashan, Iran

زمينه و هدف: دياليز به‌عنوان يك روش درماني در بيماران نارسايي كليه، فرآيندي استرس‌زا است. اين روش مشكلات روان‌شناختي و اجتماعي متعددي را در پي دارد، كه مي‌تواند زمينه‌ساز بروز اختلالات رواني در اين بيماران باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسي تاثير گروه‌‌درماني شناختي- رفتاري بر اضطراب و افسردگي بيماران همودياليزي در شهرستان كاشان صورت گرفت. روش بررسي: در اين كارآزمايي باليني، شركت‌كنندگان با رده سني 45-18 سال، در دو گروه كنترل و آزمون قرار گرفتند. از پرسشنامه اضطراب و افسردگي بك (Beck) به‌عنوان ابزار اندازه‌گيري علايم روان‌شناختي در پيش‌آزمون و پس‌آزمون استفاده شد، و گروه‌درماني شناختي- رفتاري به‌عنوان مداخله در 12 هفته انجام گرديد. اطلاعات با استفاده از آزمون‌هاي كاي اسكوير و تي تست تجزيه وتحليل شدند. سطح معني‌داري اختلاف‌ها 05/0p < در نظر گرفته شد. يافته‌ها: در اين مطالعه اختلاف دو گروه تجربي و شاهد از نظر مشخصات فردي به لحاظ آماري معني‌دار نبود. قبل از مداخله، ميانگين نمره اضطراب گروه تجربي 87/5±72/25 و گروه شاهد 56/7±22/25 و ميانگين نمره افسردگي دو گروه به ترتيب 97/14±44/35 و 2/9±11/33 بود. اختلاف دو گروه در نمره اضطراب و افسردگي قبل از مداخله معني‌دار نبود. بعد از مداخله، ميانگين نمره اضطراب گروه تجربي 23/6±94/15 و گروه شاهد 04/10±05/28 (001/0p < )، ميانگين نمره افسردگي گروه تجربي 32/13±27/22 و گروه شاهد 46/9±94/33 (01/0p < ) بود. نتيجه‌گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد گروه‌درماني شناختي- رفتاري به ميزان قابل‌توجهي موجب كاهش اضطراب و افسردگي در بيماران دياليزي مي‌شود. بنابراين پيشنهاد مي‌گردد علاوه بر تجويز داروها، مداخلات روان‌شناختي نيز براي اين بيماران انجام شود.

Background and Objectives: Hemodialysis as a treatment manner in chronic renal failure is a stressful process and has several various psycho-cognitive and social complications. The present study evaluated effect of cognitive-behavioral group therapy on anxiety and depression in hemodialysis patients. Methods: This research was a clinical trial study. Samples were young adults who were 18-45 years old. The Participants were divided into two groups (case & control). The Beck depression & anxiety inventories were used as a measure of psychological symptoms at pretest and posttest and Cognitive-behavioral group therapy as intervention was done at week12. Data Were analyzed with SPSS-16 and t-test, chi square. A p < 0.05 was considered significant. Results: In this study, there was not a significant difference in the demographic characteristics between the two groups. Before of intervention, mean Anxiety score of the experimental group was 25.72±5.87, and in the case group it was 25.22±7.56 as well as mean Depression score in the two groups was 35.44±14.97, 33.11±9.2 respectively. The difference of the two groups in anxiety and depression scores was not significant. After the intervention, the mean anxiety score of experimental group was 15.94±6.23, and in the case group it was 28.05±10.04 (p < 0.05). Mean of depression score in the experimental group was 22.27±13.32, and in the case group it was 33.94±9.46 (p < 0.01). Conclusion: This research showed that group therapy (cognitive-behavioral) decreased depression and anxiety remarkably in dialysis patients. Therefore, it is suggested that in addition to the prescription of medication, psychological interventions be done for such patients.