جستاري در مفاهيم «آزادي» در شعر عصر بيداري

search in the concepts of freedom in poem of ‎wakefulness period ‎

آزادي جز كلماتي است كه در ادبيات گذشته ايران، شاعران با توجّه به مشرب فكري خود، ‏آن را در مفاهيم و معاني مختلف به كار گرفته‌اند. معاني غالب آن، آزادگي و بنده غير نبودن، ‏رهايي از قيد و بند مادي و تعلّقات نفساني و اختيار داشتن بود‎. ‎ آزادي در مفهوم امروزي كه معادل دموكراسي و تا حدّي ليبراليسم است، براي اولين بار در ‏دوره مشروطه مطرح شد و با سرنوشت فردي و اجتماعي افراد جامعه گره خورد. در نتيجه به ‏عنوان يك مضمون و درون‌مايه اساسي وارد شعر فارسي گرديد. شاعران هم از آن به عنوان ابرازي ‏در برابر استبداد و استعمار استفاده كرده و از ابعاد و مصاديق گوناگون آن سخن به ميان آوردند ‏كه در اين مقاله سعي بر آن است حدّ و حدود اين مفاهيم تبيين و تفسير گردد.‏

Freedom has been used with a large range of concepts and meanings by past poets of Iran. They mean mostly: Frankness, not being slave, delivering of material and sensual obligations Freedom, in new meanings like as Democracy and liberalism was used firstly in Mashrute period, and formed a knot with the life and eternity of the people. Therefore it gets one of the basic concepts of Persian poem. Furthermore, the poets used it as a falconer tool against the despotism and colonization. These poets had different senses and meanings of freedom. In this paper we try to state these commentaries.