‏«بودن» در نقش فعل ربطي و تام در ‏ ايراني باستان و ميانه غربي

‎"To Be" in the Role of Copula and ‎Ordinary Verb in Old and Middle-West Iranian

در نحو زبان فارسي، درخصوص فعل «بودن» نكته دستوري مشاهده مي‏شود كه در همه زبان‌هاي ايراني كه آثاري از آن‌ها به ‏جاي مانده، وجود داشته است. در مقاله زير، بنابر شواهد موجود، به پيشينه و تحول آن در سه زبان اوستايي، فارسي باستان و فارسي ‏ميانه كه شايد كمتر مورد توجه پژوهندگان بوده، پرداخته مي‏شود. ‏

In the Persian language syntax, about "To Be", there is a a grammatical point which exists in all of the Iranian languages of which there are some traces. In this paper, based on the existing evidence, its history and its development are studied in three languages of Avestan, Old Persian and Middle Persian which might have been paid less attention by researchers.