بررسي اصول روش هاي مختلف طرح اختلاط آسفالت به منظور اطمينان از اجراي مناسب

Fundamentals and Practice of Asphalt Mixture Design Procedures to Assure Adequate Performance

منظور از طرح اختلاط آسفالت، تعيين بهترين مخلوط قير و مصالح سنگي مي باشد كه ضمن داشتن ويژگي-هاي خاصي مانند بيشترين دوام و بهترين عملكرد، توليد انبوه آن نيز اقتصادي باشد. اين مقاله اصول زير بنايي و شيوه اجراي چهار روش متداول طرح اختلاط آسفالت را معرفي مي كند. روش هاي توصيف شده شامل متدهاي طرح اختلاط مارشال، ويم1، روش طرح اختلاط حجمي رويه آسفالتي2 (سوپر پيو) و روش طرح اختلاط (GTM)3 مي باشند. سه مولفه اصلي و مورد تاكيد براي مقايسه روش هاي طرح اختلاط ذكر شده در بالا به شرح زير مي باشند: (1) روش آماده سازي و تراكم نمونه هاي آسفالتي. (2) خواص اندازه گيري شده نمونه هاي متراكم شده. (3) معيار به كار رفته براي انتخاب طرح اختلاط بهينه و قابل قبول. در ادامه پس از معرفي هر روش، در مورد نكات مثبت و منفي استفاده از آنها بحث مي شود.

This paper presents the fundamental principles and practice of four commonly used asphalt mixture design procedures in the United States. The methods covered include the Marshall, Hveem, Superpave and GTM mix design methods. Emphasis is placed on comparing them with regards to the three main elements of mix design procedures, namely: 1) Method for preparation and compaction of the asphalt mixtures 2) The properties of the compacted specimens to be measured 3) Criteria used for selecting acceptable and optimum mix designs The possible merits or fallacies of each method are discussed.