بررسي ديدگاه‌هاي انقلابي از منظر انديشمندان مكاتب فرانسه و ايتاليا و تطبيق آن با انقلاب اسلامي ايران

تجزيه و تحليل انقلاب‌هاي جديد، بعد از انقلاب كبير فرانسه در قرن نوزدهم آغاز گرديد. نظريه‌ مبارزه طبقاتي، مكتب واقع‌گرايي سياسي، نظريه‌ همبستگي اجتماعي، طبقه‌ حاكم و نظريه‌ كاريزما و نظريه‌ فردگرايي از جمله نظرياتي هستند كه مباحث انقلابي را مورد تجزيه و تحليل قرار مي‌دهند. در اين بين انقلاب اسلامي ايران به عنوان يك انقلاب فرهنگي و اجتماعي در شرايطي رشد يافت كه مي تواند مشابهت‌ها و يا تمايزاتي با برخي نظريه‌هاي انقلابي داشته باشد. به عنوان مثال، مكتب واقع گرايي سياسي پاره تو، نظريه همبستگي اجتماعي اميل دوركيم. سوالي كه شكل مي‌گيرد اين است كه پايه و اساس اين دو نظريه و همچنين، طبقه‌ حاكم موسكا بر چه پايه و اساسي استوار است؟ آيا مي‌توان نظريه همبستگي اجتماعي دوركيم و مكتب واقع گرايي سياسي پاره تو را با انقلاب اسلامي ايران و عوامل شكل گيري آن تطبيق كرد ؟