به‌سوي ايجاد ارزش افزوده اطلاعات در نظام‌ها و خدمات اطلاعاتي

اگرچه ارزش افزوده يك مفهوم اقتصادي و ناظر بر تلاش براي كسب بيشترين سود از كالا و خدمات است، با احتساب اطلاعات به‌منزله يك كالاي اقتصادي قابل پردازش و نيز با در نظر گرفتن هزينه‌هايي كه صرف ايجاد نظام‌هاي اطلاعاتي و نيز ارايه خدمات اطلاعاتي مي‌شود و يا با در نظر گرفتن خدمات قابل فروش، مي‌توان انتظار داشت كه ارزش افزوده در اين حوزه نيز مورد توجه بيشتري نسبت به گذشته قرار گيرد. اين امر، به‌ويژه به‌دليل استفاده از فناوري‌هاي جديد، امكان بيشتري براي تحقق دارد. دست‌كم از نيمه دوم قرن بيستم به اين سو، اين واقعيت مطرح شده است كه اطلاعات و نظام‌هاي اطلاعاتي، به‌طور بالقوه و بالفعل، قابليت ايجاد ارزش افزوده دارند، بدين مفهوم كه فعاليت‌هاي گوناگوني كه در فرايند مديريت اطلاعات صورت مي‌گيرد، قابليت ايجاد ارزش افزوده هم براي كتابخانه و كتابداران و هم براي كاربران دارد. براي بالفعل كردن اين قابليت، لازم است فعاليت‌هاي ثانويه‌اي از سوي كتابداران و در فرايند مديريت اطلاعات (نيازشناسي، گزينش و فراهم‌آوري، سازماندهي و پردازش، اشاعه و ارايه خدمات اطلاعاتي، و ارزيابي عملكرد) صورت گيرد. در اين راستا، انديشمندان حوزه كتابداري و اطلاع‌رساني با همكاري متخصصان علم اقتصاد و نيز متخصصان فناوري اطلاعات مي‌توانند مدل‌هايي را براي ايجاد ارزش افزوده در هر يك از مراحل فرايند مديريت اطلاعات در كتابخانه‌ها و مراكز اطلاعاتي ارايه دهند. چنانچه به ارزشمندي بالقوه اطلاعات بيانديشيم درخواهيم يافت كه همواره امكان بالفعل كردن و تحقق ارزش افزوده وجود دارد. پيشتر در مقاله‌اي به ويژگي‌هاي گوناگون اطلاعات اشاره كرده‌ام كه از جمله آنها مي‌توان موارد زير را برشمرد: