تاثير تمرين رفتاري و تصميمي بر يادگيري مهارت فورهند تنيس روي ميز

پژوهش حاضر با هدف مقايسه تاثير دو رويكرد تمريني بر اساس آرايش تمريني و ميزان تلاش شناختي اعمال شده در هر رويكرد بر اكتساب و يادداري مهارت فورهند انجام شد. به اين منظور 60 دانشجوي دختر (1.98±22.79 سال) به صورت تصادفي در پنج گروه (قالبي، قالبي- تصادفي، تصادفي، رفتاري- تصميمي و تصميمي) قرار گرفتند. بعد از پيش آزمون، هر يك از آزمودني ها مرحله اكتساب را كه شامل 360 كوشش از مهارت هاي فورهند و كات بود، بر طبق دستورالعمل تمرين كردند. ده دقيقه پس از پايان كوشش هاي اكتساب آزمون يادداري فوري و 24 ساعت بعد آزمون يادداري تاخيري در قالب دو بلوك 20 كوششي از مهارت فورهند انجام شد. نتايج تحليل واريانس مختلط گروه (5)× جلسات (6) نشان داد در مرحله اكتساب تفاوت معني داري بين گروه هاي تمريني وجود ندارد. در مرحله يادداري تاخيري تفاوت بين گروه هاي تمريني معني دار بود. در كل با توجه به يافته هاي اين تحقيق مي توان گفت تمرين تركيبي به سبب بهره گيري از مزاياي تمرين با تلاش شناختي پايين و بالا در مراحل اوليه يادگيري، به بهترين عملكرد يادداري مي انجامد.