رابطه بين مديريت دانش و نوآوري سازماني در يك شركت بيمه

Knowledge Management and its Relationship with Organizational Innovation in an Insurance Company

در اين پژوهش، رابطه بين مديريت دانش و نوآوري سازماني در يك شركت بيمه بررسي شده است. از مجموع 180 كارشناس شركت بيمه مورد بررسي، 86 نفر به شيوه تصادفي ساده به‌عنوان گروه نمونه تحقيق انتخاب شدند. اطلاعات مربوط‌به متغير مديريت دانش براساس مدل «ويگ» كه توسط «نيومن» و «سدرا و گبل» نيز استفاده گرديده است و اطلاعات مربوط‌به متغير نوآوري سازماني براساس مدل «مقيمي» و «شاه‌حسيني و كاووسي» به‌دست‌آمد. نتايج ضريب همبستگي رتبه اي اسپيرمن نشان داد كه شاخص هاي خلق دانش، حفظ دانش، انتقال دانش و كاربرد دانش با نوآوري سازماني رابطه معني داري دارند. بيشترين ميزان ضريب همبستگي در خصوص پيش بيني نوآوري سازماني مربوط‌به متغير كاربرد دانش با ضريب 878/0 و كمترين ميزان ضريب همبستگي مربوط‌به متغير حفظ دانش با ميزان 656/0 بود. براي اينكه نوآوري سازماني حاصل شود، مديران به يكپارچه سازي سرمايه هاي دانشي در بخش هاي مختلف و در اختيار داشتن دانش نيروهاي داخلي و خارجي نياز دارند. از طرفي بايد دانش در سرتاسر سازمان توزيع شود، توزيع بهتر دانش، احتمال ظهور نوآوري سازماني را افزايش خواهد داد.

This paper investigates the relationship between management of knowledge with organizational innovation in Iran Insurance Company headquarters. From a total of 186 personnel, 86 were selected. Data on knowledge management was obtained using Wiigʹs (1993) model whereas data on organizational innovation was obtained using "Moghimi" (2004) and Shah-Hosseiniʹs and Kavusiʹs (2009) models. Data analyses results showed that knowledge management and their indicators have a significant relationship with organizational innovation. In addition, it showed that among management of knowledge components, the highest and lowest correlation coefficients are related to knowledge application (0.878) and retention knowledge (0.878) respectively. They also show that knowledge management, its indicators and organizational innovation are not favourable in Iran Insurance Company. Managers need to integrate knowledge management in various sectors, having knowledge of internal and external forces for organizational innovation. However, knowledge acquisition should be distributed throughout the organization; Better distribution of knowledge will increase the likelihood of organizational innovation.