آمادگي مقابله با حوادث غيرمترقبه در بيمارستان هاي دانشگاه علوم پزشكي جهرم (1389)

Disaster preparedness in hospitals of Jahrom University of Medical Sciences (2010)

زمينه: شهرستان جهرم جز مناطق حادثه خيز كشور محسوب مي شود. لذا بيمارستان هاي اين شهر بايد از آمادگي لازم در برابر بحران برخودار باشند. هدف: مطالعه به منظورتعيين ميزان آمادگي مقابله با حوادث غيرمترقبه در بيمارستان هاي دانشگاه علوم پزشكي جهرم انجام شد. مواد و روش ها: اين مطالعه توصيفي در سال 1389 بر روي بيمارستان هاي عمومي- آموزشي دانشگاه علوم پزشكي جهرم انجام شد. جهت جمع آوري اطلاعات از برگه ارزيابي محقق ساز230 سوالي استفاده شد. براي هر ده متغير مورد بررسي 5 حيطه تجهيزات، نيروي انساني، فضاي فيزيكي، ساختار و تشكيلات و فرآيند كار در نظر گرفته شد. روايي ابزار مورد استفاده با روش محتوايي و صوري و پايايي آن با روش آزمون مجدد و آزمون اسپيرمن (88/0=r) محاسبه شد. يافته ها: ميزان آمادگي بيمارستان ها از نظر انتقال و تخليه در حد خيلي ضعيف؛ از نظر پذيرش، ارتباطات و مديريت در حد ضعيف؛ از نظر فوريت ها، ترافيك، نيروي انساني، امنيت و پشتيباني در حد متوسط و از نظر آموزش در حد خيلي خوب ارزيابي شد. آمادگي كلي در حد متوسط بود. نتيجه گيري: بيمارستان ها مي بايست براي ارتقاي سطح آمادگي خود بر روي عواملي چون انتقال و تخليه، پذيرش، ارتباطات و مديريت برنامه ريزي نمايند.

Background: The city of Jahrom is one of the phenomenal zones of the country and therefore, the city hospitals must have the potential to act in emergency situations. Objective: This research was intended to determine the degree of disaster preparedness in the hospitals affiliated to the Jahrom University of Medical science. Methods: The descriptive study carried out in 2 teaching general hospitals of Jahrom University of Medical Science, Jahrom (Iran) in 2010. Data collection was performed using a researcher-made checklist questionnaire composed of 230 questions. For every 10 variables, a collection of 5 domains including the equipments, logistic, personnel, place, and work process was considered. Checklist validity was accepted by face and content validity and its reliability calculated by test re- test method and Speaman’s test (r=0.88). Findings: The hospitals’ preparedness was found to be very week in transfer and evacuation; weak in admission, communication, and management; moderate in emergency, traffic, personnel, security, and logistic; and very good in education. The overall preparedness was at moderate level. Conclusion: Improving the disaster preparedness requires the hospitals to follow programs mostly focused on transfer and evacuation, admission, communication, and management.