بررسي نقش ميانجي سرمايه‌ي فكري بر ارتباط ميان وظايف مديريت منابع انساني و عملكرد سازماني

Reviewing Mediating Roles of Intellectual Capitals Upon Relationships Between Human Resource Managers’ Responsibilities and Organizational Performance

در راستاي بهبود عملكرد سازمان‌ها، مديريت منابع انساني نقش‌هاي مختلفي را ايفا مي‌كند كه از مهم‌ترين آن‌ها پرورش استعداد ذاتي افراد سازمان در محيط رقابت دانشي مي‌باشد. هدف از اجراي اين تحقيق، تبيين جايگاه سرمايه‌ي فكري در ارتباط ميان وظايف مديريت منابع انساني و عملكرد سازمان در قالب يك مدل است. در اين تحقيق، سرمايه‌ي فكري به‌عنوان متغير ميانجي و وظايف مديريت منابع انساني به‌عنوان متغير مستقل و عملكرد سازماني به‌عنوان متغير وابسته بررسي شده‌اند. جامعه‌ي آماري تحقيق، شركت ملي نفت ايران است و نمونهه شامل 156 مدير مياني و عالي است كه به روش خوشه‌اي تصادفي انتخاب شده‌اند. در اين تحقيق، براي بررسي مولفه‌هاي متغيرهاي مورد مطالعه و سنجش روايي سازه از تحليل عاملي تاييدي و براي آزمون فرضيه‌هاي تحقيق از روش مدل معادلات ساختاري استفاده شده است. يافته‌هاي تحقيق، حاكي از آن است كه فعاليت‌هاي مديريت منابع انساني از طريق سرمايه‌ي فكري بر عملكرد سازماني داراي تاثير معنادار است. در مدل برازش شده‌ي اين تحقيق، ارزيابي عملكرد، انتخاب و استخدام، بيش‌ترين بار عاملي را در فعاليت‌هاي مديريت منابع انساني به‌خود اختصاص داده و در بين سرمايه‌هاي فكري، سرمايه‌ي ساختاري، بيش‌ترين بار عاملي را در مجموعه‌ي سرمايه‌ها دارا مي‌باشد.

Human resource managers play a wide variety of roles in improving organizational performance. One of their most important roles is to develop the employees’ inherent aptitudes in a competitive knowledge-Based Environment. The main aim of the research is to draw a contextual model which illustrates the position of intellectual capital in the relationship between human resource managers’ responsibilities and organizational performance. In this research, mediator variable, independent variable, and dependent variable were respectively allocated to intellectual capital, human resource managers’ responsibilities, and organizational performance. The sample includes 156 managers which were selected from middle and top managers of National Iranian Oil Company by implementing cluster-chance method. Confirmatory Factor Analysis (CFA) was employed to examine the indicators of the studied variables and to evaluate the construct validity; Structural Equations Method is adopted in order to test the research hypotheses. The results indicated that human resource mangers’ operations considerably influence organizational performance through the medium of intellectual capital. In the contextual model, recruitment and selection as well as performance appraisal have the greatest factorial load among the human resource mangers’ practices, and the greatest factorial load is allocated to structural capital among three classes of intellectual capitals.