بررسي تنوع ژنتيكي آهوي گواتردار ايراني (Gazella subgutturosa) مناطق حفاظت ‏شده مند بوشهر و ديمه رامهرمزبا استفاده از نشانگرهاي ريزماهواره

Genetic diversity of the gazelle (gazella subgutturosa)populations of Mond and Dime protected areas

به ‏منظور مطالعه تنوع ژنتيكي درون و بين جمعيتي آهوان دو منطقه مند بوشهر (استان بوشهر) و ديمه رامهرمز (استان خوزستان)، در سال 1389 پس از نمونه‏برداري 4 عدد از اين آهوان و استخراجDNA از سرگين آنها، از 6 نشانگر ريزماهواره‌ استفاده گرديد. پس از تكثير جايگاه‏ها به روش PCR و تعيين ژنوتيپ، با استفاده از نرم‏افزار MEGA 0/4 (A 40beta ) آناليزهاي مربوطه انجام پذيرفت. در اين تحقيق از بين نشانگرهاي مورد مطالعه، جايگاه 33HDZ749 با 4 آلل داراي بيشترين آلل و ساير نشانگرها همگي داراي 2 آلل بودند. بيشترين محتواي اطلاعات چند شكلي، در جايگاه 33HDZ749 نمايان شد. فاصله ژنتيكي بين دو جمعيت به روش Nei، 752/0 برآورد گرديد و در دو جمعيت مورد مطالعه، كليه جايگاه‌ها در تعادل ‌هاردي- واينبرگ بودند (05/0 > P).

The six microsatellite markers were used to study inter and intra populations genetic diversity of gazelles (Gazella subgutturosa) of Mond and Dime Protected areas, Fecal samples were used for DNA extraction. Statistical analysis for determining different parameters was implemented using statistical software after loci amplifying by PCR and genotyping. In this research, among the studied loci, 33HDZ749 locus had the highest number of alleles (4 alleles) and the other loci had the lowest number of alleles (2 alleles). The highest level of Polymorphic information content was observed in 33HDZ749 locus. The phylogenetic studies showed, the genetic distance between two populations by Nei method was estimated 0.752. In this study, all loci were indicating Hardy-Weinberg equilibrium (P < 0.05).