مطالعه تطبيقي معيار كودكي

A Comparative Study of the Childhood Standard

يكي از مباحث پيشيني و مهم حوزه حقوق كودك بررسي معيار كودكي است؛ كودكي از چه زماني آغاز مي‌گردد و در چه زماني به پايان رسيده و طفل پا به عرصه بزرگسالي مي‌گذارد. در مورد شروع كودكي سه ديدگاه طرح و مورد تحليل و بررسي قرار گرفته و در حقوق ايران، اسناد بين‌المللي و حقوق برخي از كشورها به اين موضوع پرداخته شده است؛ همچنين پايان كودكي نيز در رويكردهاي مختلف مورد بحث و بررسي قرار گرفته است. سه ديدگاه در مورد آغاز دوران طفوليت، قابل طرح است. اول اينكه كودكي از زمان تولد آغاز مي‌گردد. رويكرد دوم آنكه از زماني كه نطقه در رحم مادر منعقد و مستقر مي‌شود؛ و در نهايت نظري ديگري قابل طرح است كه از زماني كه جنين به مرحله‌اي از رشد مي‌رسد كه در صورت تولد، قابليت بقا و ادامه حيات دارد؛ آغاز دوران كودكي است. در خصوص پايان كودكي، اسناد بين‌المللي و حقوق بسياري از كشورهاي جهان سن هجده سالگي پيش‌بيني شده است؛ هرچند در برخي از كشورها حداكثر سنّي كه به عنوان پايان دوران كودكي در نظر گرفته شده، 19 سال و 21 سال مي‌باشد. در مقررات ايران بلوغ شرعي معيار پايان كودكي است، هر چند در برخي از مقررات اين مسيله متفاوت مي‌باشد.

One of the a priori and important issues in the field of Children rights is study of childhood standard: when childhood begins and when it comes to an end and a child may be considered as an adult one. Concerning beginning of childhood, three views have been introduced and discussed. This point has been paid attention to in Iranian Law, international legal documents, and laws of some other countries. The end of childhood has been discussed from various perspectives as well. There are three views concerning beginning of childhood: according to the first one, childhood begins at birth; in the second approach, it begins at semen coagulation in motherʹs womb. Finally, according to the third view, when embryo grows sufficiently to survive if born, childhood begins. According to the international documents and laws of many countries of the world, childhood ends when one is 18 years old; in some other countries, the maximum age for childhood is 19 or 21 years. According to the Iranian laws, religious maturity is the standard of the end of childhood; though, in some rules, this standard is different.