بررسي مقايسه اي داستان اسكندر در شاهنامه با داستان ذوالقرنين در قرآن مجيد

A comparative study between the story of Alexander in shahnama and the story of Dhu `l-Qarnayn in Holy Quran

داستان اسكندر استاد توس يكي از داستان هاي پر جاذبه شاهنامه است كه فردوسي در لباس داستان، بسياري از نكات اجتماعي و اخلاقي و سياسي و ديني را در آن مطرح مي كند و بخشي از سفرهاي اسكندر را با سفرهاي سه گانه ذوالقرنين در قرآن مجيد ( بدون ذكر نام قرآن) هم آهنگ مي نمايد، اگر چه همه داستان هاي شاهنامه در اوج زيبايي است، اما داستان اسكندر حال و هواي ويژه خود را دارد، در اين مقاله كوشش مي شود، اين داستان به اجمال و با عنايت به مطالب اخلاقي و اجتماعي آن بررسي شود و با داستان ذوالقرنين در سوره كهف قرآن مجيد مقايسه گردد.

The story of Alexander of Firawsi is one the attractive stories of shahnama , in wich he expresses the many of social, political and religious points. He comprises some of Alexander’s travels to the trio travels of Dhu `l-Qarnayn in Holy Quran(not mentiomimg the name of Quran). Althouth ,all stories of shahnama are in beauty zenith, but the story of Alexander has a special circumstances. This essay studies briefly the story, paying attention to its ethical and socialproblems; and comprises it to the story of Dhu `l-Qarnayn in Holy Quran, sura `l-kahf.